نسخه آنلاین

با کلیک روی تصویر، شماره اخیر راه نجات را به صورت آنلاین بخوانید

پیامک هفته

عاشقی مقدور هر عاشق نیست

غم کشیدن کار هر نقاش نیست

پرنیان

وقتی بهار می‌رسد و شور و حال نیست

یعنی که در نظام زمین اعتدال نیست

بلبل کجاست تا به کلاغان خبر دهد

روح بهار تشنه‌ی این قیل و قال نیست

حالا که فاطمیه، دل عید را شکست

دیگر برای خنده‌ی گل‌ها مجال نیست

غم دامن ملائکه را هم گرفته است

«در بارگاه قدس که جای ملال نیست»

آه ‌ای بهار خسته که از راه می‌رسی!

آیا دلت شکسته‌تر از پارسال نیست؟

(تکتم حسینی)

سخن فاطمه(س)

«اى على! من از پروردگارم شرم دارم كه چيزى از تو درخواست كنم كه توان برآوردن آن را نداشته باشى».

کاریکلماتور

گرانی بار مردم را سبک می‌کند

(حسین ناژفر)

هفته‌نامه راه نجات ـ شماره 1692 ـ شنبه ـ 11 سنبله 1391 PDF Print E-mail
آرشیو - راه نجات
Saturday, 01 September 2012 21:10

هفته‌نامه راه نجات

شماره 1692

شنبه ـ 11 سنبله 1391 ـ 1 سپتمبر 2012 ـ 14 شوال 1433

 

حدیث:

امام علی (درود خدا بر او): اى جوانان! آبروي‌تان را با ادب و دين‌تان را با دانش حفظ كنيد.

 

 


سرمقاله

 

 



 

جنبش عدم انسلاک؛ راهکار جدید

در سال 1955 میلادی، جواهر لعل نهرو، جمال عبدالناصر، احمد سوکارنو، سردار محمد داود خان  و... در جریان حضور در کنفرانس باندونگ در اندیشه ایجاد تشکلی شدند تا بر آن اساس کشورهایی که در اردوگاه کمونیسم و سرمایه‌داری قرار نداشتند متحدانه در برابر دو بلاک شرق و غرب مقاومت نمایند.

این مأمول در سال 1961 میلادی برآورده شد. پس از یک اجلاس مقدماتی که در قاهره برگزار شد در بلگراد سران 25 کشور گرد هم آمدند نهادی را بناید گذاشتند ولی از آنجایی که این نهاد دارای همه معیارهای یک سازمان بین‌المللی نبود، به آن عنوان جنبش عدم انسلاک داده شد.

اصولی که توانسته بود این دولت‌ها را با هم مجتمع نماید، چنین خلاصه شده است:

1ـ احترام متقابل به تمامیت ارضی و حاکمیت یکدیگر

2ـ برابر و منافع متقابل

3ـ عدم تجاوز به یکدیگر

4ـ همزیستی مسالمت‌آمیز

5ـ عدم دخالت در امور داخلی یکدیگر.

ارکان ذیل در تشکیلات این جنبش گنجانیده شده است:

1ـ اجلاس سران که هر سه سال یک بار در یکی از کشورهای عضو تشکیل می‌گردد

2ـ اجلاس سالانه وزیران

3ـ اجلاس سالانه کارشناسان

4ـ اجلاس سالانه دفتر هماهنگی

5ـ نشست‌های تخصصی.

تاکنون شانزده اجلاس سران جنبش عدم انسلاک در کشورهای مختلف دایر شده است به استثنای یک مورد که اجلاس سوم به دلیل اوضاع و احوال جهانی پس از شش سال برگزار گردید، بقیه اجلاس سران به طور منظم هر سه سال یک بار دایر شده است.

نکته درخور توجه افزایش مداوم اعضای آن در جریان هر اجلاس سران به مشاهده می‌رسد چنانچه اولین اجلاس سران با 25 عضو، جنبش را بنیانگذاری کرد پس از آن به طور مرتب کشورهایی بر آن افزوده گردیده است و اینک در اجلاس سران در سال 2012 که در تهران برگزار شده است، 120 کشور به عضویت جنبش شامل شده‌اند.

از مشخصه‌های بارز این جنبش عدم عضویت کشورهای عضو در پیمان‌های نظامی ورسای و ناتو بوده است. حتی پیمان‌های نظامی کوچک‌تر مانند پیمان سیتو که پس از خارج شدن عراق به پیمان سنتو تبدیل گردید و یک پیمان نظامی مرتبط به ناتو دانسته می‌شد. کشورهای شامل در آن پیمان‌ها نمی‌توانستند عضو جنبش گردند.

ایران و پاکستان دو کشور همسایه غربی و شرق افغانستان تا زمانی که عضویت پیمان سنتو را داشتند نتوانستند عضویت جنبش عدم انسلاک را کسب نمایند. پس از انحلال پیمان سنتو در سال 1977، این دو کشور توانستند عضویت جنبش عدم انسلاک را کسب نمایند.

در همه اجلاس‌های جنبش، تلاش برای حفظ و ایجاد صلح جهانی از محورهای مهم اجندا بوده است. ولی اجلاس 2012 با میزبانی ایران که ریاست اجلاس را نیز بر عهده گرفته است، محور اجندای اجلاس اصلاح ساختار سازمان ملل متحد مخصوصاً شورای امنیت آن قرار گرفته است.

تقریباً همه سخنرانان اجلاس بر تغییر ساختار شورای امنیت تاکید نموده ساختار فعلی آن را موجب ایجاد نظام ناعادلانه در جهان تلقی نموده و خواستار تغییر آن به یک سیستم عادلانه شدند. حتی بان کی مون سرمنشی عمومی سازمان ملل متحد نیز اشاراتی به این موضوع داشت.

بنابراین می‌شود گفت جنبش عدم انسلاک در اجلاس شانزدهم خویش که دو روز قبل در تهران برگزار گردید راهکار جدیدی را برای رسیدن به نظم نوین عادلانه جهانی انتخاب نموده و آن عبارت از ایجاد اصلاحات در ساختار تشکیلاتی سازمان ملل متحد می‌باشد. گرچند کثرت اعضای جنبش در ملل متحد احتمال اثرگذاری آن را بیشتر نموده است ولی با توجه به این که هر نوع فیصله لازم‌الاجرا در شورای امنیت باید نظر موافق 5 عضو دائم را داشته باشد، بعید به نظر می‌رسد که جنبش بتواند تا اجلاس بعدی سران (سه سال) موفقیت قابل توجهی برای عملی ساختن راهکار جدید خویش به دست آورد.

 

 


صفحه 1

 

 



 

کرزی: از اصلاح نهادهای بین‌المللی حمایت می‌کنیم

رییس‌جمهور کرزی در شانزدهمین اجلاس جنبش عدم انسلاک گفت: افغانستان از تلاش‌های جنبش عدم انسلاک برای اصلاح نهادهای بین‌المللی کاملاً حمایت می‌کند.

به گزارش راه نجات، کرزی در سخنرانی خود در شانزدهمین اجلاس جنبش عدم انسلاک در تهران گفت: «افغانستان از تلاش‌های جنبش عدم انسلاک برای اصلاح نهادهای بین‌المللی به ویژه از طریق تقویت مجمع عمومی سازمان ملل، اصلاح اداره صندوق بین‌المللی پول، بانک جهانی و شورای امنیت سازمان ملل متحد، کاملاً حمایت می‌کند.»

شانزدهمین اجلاس سران کشور های عضو جنبش عدم انسلاک، تحت عنوان «صلح پایدار در سایه مدیریت مشترک جهانی» قبل از ظهر پنج‌شنبه به اشتراک حامد کرزی رییس‌جمهور کشور و سران، مقامات و نماینده‌گان 120 کشور جهان به شمول بان‌کی مون، سرمنشی سازمان ملل متحد، در پایتخت ایران برگزار گردید.

رییس‌جمهور کرزی در این اجلاس طی سخنرانی خود بر حمایت و همکاری کامل افغانستان برای تحکیم موقف این جنبش در راستای مبارزه با چالش‌های جهانی با هم پیوسته تاکید کرد.

رییس‌جمهور با توجه به اهمیت جنبش عدم انسلاک در شرایط کنونی گفت: ظهور قدرت‌های نوین اقتصادی جهان، باعث شده است تا کشورهای بزرگ غربی، قدرت را با ملت‌های رو به توسعه تشریک نمایند و این امری است که منتج به ایجاد فضای سیاسی و اقتصادی چندقطبی در سطح بین‌المللی شده است.

وی افزود: در چنین وضعیت، بیش‌تر اعضای این جنبش در موقفی قرار دارند که می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای را برای تأمین تعادل در امور بین‌المللی ایفا نمایند.

حامد کرزی اضافه کرد: جنبش ما ظرفیت آن را دارد که در راستای ایجاد یک نظام مدیریت جهانی، با تاکید بر  اقتصاد متوازن‌تر و نظم بین‌المللی دموکراتیک، کمک کند. این اجلاس برای ما فرصت آن را فراهم می‌سازد  تا راهی را تعیین کنیم که برای رسیدن به هدف فوق‌الذکر باید دنبال شود.

حامد کرزی تروریزم را هنوز هم به عنوان مانع جدی در راه تامین صلح و ثبات در تمامی منطقه دانسته گفت: ما به این باور هستیم که شکست تروریزم و رفع تهدیدهای ناشی از آن، مستلزم تشریک مساعی و همکاری‌های مشترک دوجانبه منطقوی و بین‌المللی می‌باشد.

رییس‌جمهور کشور با اشاره به موافقت‌نامه‌های اخیر همکاری‌های درازمدت استراتیژیک افغانستان با شماری از کشورهای جهان گفت: موافقتنامه‌های همکاری‌های استراتیژیک ما با برخی از کشورها، نه تنها پابندی و وفاداری کشور ما را به آرمان‌های عدم انسلاک تغییر نخواهد داد، بلکه هیچ گونه تاثیر منفی بر تعهد ما در قبال توافقات منطقوی نیز نخواهد داشت.

حامد کرزی رسیدن به صلح دایمی در کشور را یکی از بزرگ‌ترین‌ترین آرزوهای مردم افغانستان دانسته گفت: حکومت افغانستان به تعهد خود در برابر روند آشتی با مخالفین مسلح پابند است. ما آماده هستیم تا با آنانی صلح کنیم که دست از خشونت برمی‌دارند، روابط‌شان را با  سازمان‌های تروریستی قطع و قانون اساسی افغانستان را می‌بپذیرند. وی افزود: تامین امنیت و ثبات در منطقه و نابودی تهدید تروریزم به همکاری صادقانه میان کشورهای منطقه بسته‌گی دارد.

رییس‌‌جمهور ضمن این که از وضعیت موجود در مناطق اشغال‌شده‌ی فلسطین نگرانی مردم افغانستان را ابراز داشت، گفت که افغانستان از ایجاد یک دولت مستقل فلسطینی کاملاً حمایت می‌کند.

کرزی با اشاره بر این که افغانستان تجربه تلخ از عواقب ویرانگر جنگ دارد، همدردی افغانستان را با مردم سوریه ابراز کرده اظهار داشت: ما از همه جناح‌های درگیر در جنگ می‌خواهیم تا  به جای  اعمال  قوه،  برای دریافت راه‌حل از طریق مذاکره کار کنند.

وی همچنین اضافه کرد که افغانستان از تعیین لخضر ابراهیمی به حیث نماینده خاص سازمان ملل متحد و اتحادیه عرب برای سوریه، استقبال می‌کند.

 

طالبان راه‌های جاغوری، مالستان و ناهور را مسدود کردند

گزارش‌ها از ولایت ناآرام ولایت غزنی حاکی است که طالبان راه‌های شماری از ولسوالی‌ها در غرب غزنی را مسدود کرده‌اند.

به گزارش بخدی، حمیداله دانش، نماینده مردم جاغوری در شورای ولایتی غزنی، گفت: «طالبان از چهار روز بدین سو، راه ولسوالی‌های جاغوری، مالستان و ناهور ولایت غزنی را مسدود کرده و به کسی اجازه رفت و آمد را نمی‌دهند.»

دانش تایید کرد که به دلیل مسدود شدن راه‌ها قیمت مواد خوراکی به شدت در ولسوالی جاغوری افزایش یافته است.

دانش افزود که طالبان در پیوند با عملیات نظامی در ولسوالی اجرستان اقدام به مسدود کردن راه ولسوالی‌های غربی غزنی کردند.

در همین حال، شماری از بزرگان قومی ولسوالی جاغوری در مورد باز شدن راه‌ها با طالبان گفت‌وگو کرده‌اند که به گفته دانش این گفت‌وگوها بدون نتیجه پایان یافته است.

استدلال طالبان این است که ماموران پولیس در ولسوالی جاغوری در عملیات نظامی در ولسوالی اجرستان شرکت کردند.

طالبان باز شدن راه‌ها را مشروط به فراخواندن ماموران پولیس جاغوری از ولسوالی اجرستان خوانده‌اند.

حمیداله دانش می‌گوید که این درخواست طالبان پذیرفتنی نیست زیرا به گفته او، پولیس نیروی دولتی است و در هر جایی که نیاز باشد از این نیرو کار گرفته می‌شود.

گفته می‌شود که در حال حاضر، مسافران برای رسیدن به جاغوری، مسیر طولانی را از ولسوالی‌های ناهور، جغتو و خوگیانی طی می‌کنند.

در حال حاضر، عملیات نظامی در ولسوالی اجرستان جریان دارد و گزارش‌ها حاکی است که طالبان در این عملیات تلفات سنگینی را متحمل شده‌اند.

اجرستان از ولسوالی‌های دورافتاده و ناآرام غزنی است که گفته می‌شود، طالبان در این ولسوالی حضور گسترده دارند.

با این حال، دانش می‌گوید که مقام‌های محلی در غزنی علاقه‌ای برای باز کردن راه‌های مسدودشده ندارند.

دانش می‌گوید که قتل رییس شورای ولایتی غزنی ارتباط مستقیم با بسته شدن راه‌های ولسوالی‌های جنوبی غزنی دارد.

سید امیرشاه سادات، رییس اداره امنیت ملی غزنی، اما می‌گوید که در هفته آینده عملیات نظامی برای از بین بردن شورشیان در منطقه و بازگشایی راه‌های مسدود شده، اجرا خواهد شد.

سادات گفت: «شماری از وکلای مردم غزنی در ولسی جرگه و مقام‌های نظامی غزنی در وزارت امور داخله جلسه داشتند.»

سادات می‌گوید که در این جلسه تصمیم گرفته شد تا در هفته آینده، ماموران نظامی برای باز شدن راه‌های مسدود شده، به منطقه اعزام شوند.

او افزود که طالبان توانایی مقابله با نیروهای دولتی را از دست داده و برای جبران شکست‌شان، قصد وارد کردن فشار به غیرنظامیان را دارند.

 

کماندوی امریکایی: بن‌لادن خودکشی کرده بود!

یکی از اعضای تیم ویژه‌ی حمله به مخفیگاه اسامه بن‌لادن ادعا می‌کند رهبر القاعده اندکی پیش از ورود سربازان به اتاقش خودکشی کرده است. او کتابی درباره جزییات این ماجرا نوشته که قرار است ۱۱ سپتمبر منتشر شود.

به گزارش دویچه وله، ۱۶ ماه پس از حمله‌ی کماندوهای تیم ویژه‌ی نیروی دریایی امریکا به مخفیگاه اسامه بن‌لادن در ایبت‌آباد پاکستان، هنوز بسیاری از جزییات این ماجرا روشن نشده است. مطابق گزارش‌های رسمی، رهبر القاعده در جریان این عملیات و در اثر تیراندازی نظامیان امریکایی به قتل رسیده است.

یکی از اعضای تیم ویژه‌ی یورش به مخفیگاه بن‌لادن در کتابی که چند روز دیگر به بازار عرضه می‌شود روایتی کاملاً متفاوت با گزارش‌های رسمی ارایه کرده است.

نویسنده‌ی کتاب «روز دشوار» خود را با نام مستعار مارک اوون معرفی می‌کند و مدعی است در صف نخست حمله به مخفیگاه رهبر سابق القاعده بوده است. شبکه خبری فاکس‌نیوز هفته‌ی گذشته که خبر انتشار این کتاب در رسانه‌ها منعکس شد، هویت واقعی این سرباز را افشا کرد. مطابق این گزارش نویسنده مات بیسونت، عضو پیشین تیم ویژه‌ی نیروی دریایی و ۳۶ ساله است.

در روزهای گذشته عکسی انتشار یافت که گفته می‌شود متعلق به مات بیسونت است. او در برخی از گزارش‌ها «قاتل اسامه بن‌لادن» معرفی شده است. در پی انتشار این عکس سایت‌های نزدیک به شبکه تروریستی القاعده خواستار قتل بیسونت شدند.

اکنون یک نشریه‌ی امریکایی می‌گوید به نسخه‌ای از این کتاب دست یافته و در آن صحبت از خودکشی بن‌لادن پیش از هجوم سربازان امریکایی به اتاق محل سکونتش در میان است.

کتاب «روز دشوار» قرار است ۱۱ سپتمبر ۲۰۱۲، درست یازده سال پس از حمله‌ی تروریستی القاعده به نیویارک و واشنگتن، به بازار عرضه شود. ظاهراً مات بیسوند در این کتاب نوشته زمانی که او و یکی دیگر از کماندوهای امریکایی به عنوان نخستین افراد تیم ویژه وارد اتاق رهبر القاعده در طبقه دوم عمارت مخفیگاه ایبت‌آباد شدند او مرده بوده است.

به گزارش نشریه هافینگ‌پست، مات بیسونت می‌نویسد: «ما حدود پنج پله مانده به آخرین طبقه عمارت بودیم که صدای شلیک گلوله‌ها را شنیدم.» به نوشته‌ی اشپیگل آنلاین، این نشریه روز چهارشنبه ۸ سنبله به نقل از کتاب «روز دشوار» نوشت: بن لادن پیش از رسیدن سربازان امریکایی کار خود را تمام کرده بود، «خون و مغز متلاشی شده کنار شقیقه‌اش پیدا بود و بدنش هنوز متشنج بود».

نشریه امریکایی به نقل از بیسونت می‌نویسد، او و یکی دیگر از سربازان نیروی دریایی پس از ورود به اتاق بن‌لادن چند گلوله به سینه‌ی او شلیک کرده‌اند. در گزارش‌های رسمی گفته می‌شود رهبر القاعده در جریان درگیری با کماندوهای امریکایی هدف گلوله قرار گرفته است. در عکس‌هایی که از جسد بن‌لادن منتشر شد سر و صورت او به شدت زخمی است.

مات بیسونت در کتاب خود گزارش‌های قبلی در مورد جزییات عملیات حمله به ایبت‌آباد را به فلم‌های بد حادثه‌ای تشبیه می‌کند و می‌نویسد، ما نه رو در روی بن‌لادن قرار گرفتیم و نه درگیری‌ها ۴۰ دقیقه طول کشید.

اظهارات پیشین مقام‌های دولت امریکا در مورد جزییات این عملیات در مواردی متناقض بوده است. چند روز پس از این عملیات جی كارنی، سخنگوی کاخ سفید، با استناد به گزارش وزارت دفاع گفته بود رهبر سابق القاعده هنگام یورش سربازان امریکایی مسلح بوده است. این در حالی است که اندکی پیش از آن جان او برنان، مشاور ارشد ضد تروریسم باراك اوباما، رییس‌جمهور امریكا، مسلح بودن بن‌لادن را تکذیب کرده بود.

 

 


صفحه 2 ـ ما و شما

 

 



 

این‌جا ایستگاه آخر گرسنه‌گان است

ـ پوهاند داکتر سید امیرشاه حسن‌یار ـ

■ آغاز سخن

در گزارش سازمان غذایی جهان (WFP) سه سال قبل به مناسبت روز جهانی غذا (16 اکتوبر 2007) آمده بود: حدود 6.6 میلیون افغان حداقل نیازهای غذای‌شان را تهیه نمی‌توانند(1). خبرگزاری رویتر به نقل از منابع ملل متحد به تاریخ 3 دسمبر 2010 گزارش داد: حدود 7.4 میلیون انسان در افغانستان گرسنه‌اند. این رقم نشان می‌دهد که در طی سه سال حدود هشت‌صد هزار نفر به لشکر گرسنه‌گان افزوده شده است.

سوال این جاست که آیا افزایش روزافزون گرسنه‌گی حاصل سیاست‌های دستگاه حاکم است یا باید برای آن ریشه‌های دیگری را نیز جست‌وجو کرد؟

برای پاسخ دادن به این سوال لازم است ابتدابه برخی مفاهیم علمی اشاره شود:

1ـ گرسنه: واژه گرسنه به کسی اطلاق می‌شود که شکمش خالی است و نیاز شدید به غذا دارد، احساس ناراحتی، محرومیت از حق غذا(2).

2ـ خودکفائی غذایی(3): عبارت است از مقدار مصرف روزانه که توسط تولیدات داخلی تهیه می‌گردد.

3ـ امنیت غذایی(4): عبارت است از مقدار کافی مواد غذایی در سال‌هایی که مقدار تولیدات زراعتی نسبت به عوامل طبیعی (مثلاً خشکسالی، آفات و...) چه در داخل و چه در خارج کاهش می‌یابد.

■ زراعت داس و قلبه

فروپاشی نظام زمین‌داری و اقتصاد سنتی افغنستان در اثر دو دهه جنگ و کشت تریاک، زراعت کشور را دچار بحران کرد و بسیاری از دهقانان که تا آن زمان با تولیدات محصولات زراعتی زنده‌گی‌شان را می‌گذراندند با بیکاری و فقر رو به رو شدند. از سوی دیگر، دو نسل افغان با فرهنگ تفنگ بزرگ شدند و تجارب زراعتی را از پدران‌شان نیاموختند. بنابراین دهات با کمبود دهقان مواجه گردید.

■ دانش فنی به مزرعه نرفت

افغانستان در طی نه سال گذشته نتوانست یا نخواست از مرحله‌ی «امداد غذایی»(5) ـ یا بهتر بگوییم گداسازی ملت ـ به سوی «زراعت پایدار»(6) عبور نماید. زراعت پایدار به معنای افزایش استفاده از دانش فنی در فی واحد زمین است. دانش فنی به معنای تحقیقات زراعتی، ترویج و آموزش تکنالوژی زراعتی و مدیریت جامع است.

افغانستان استعداد جهش به سمت قله‌های بلند امنیت غذایی را دارد. اما ناتوانی دولت در سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های زراعتی، بی‌توجهی به اهل دانش و تجربه، اتکای بیش از حد به مشاورین خارجی، عدم توجه به پوتانسیل بالای زراعتی، میدان عمل دادن به سرمایه‌های تجارتی و دلالی، کشور را کاملاً به یک کشور مصرفی تبدیل کرده است. کشوری که اگر سیل واردات مواد غذایی از کشورهای دور و نزدیک نرسد شمار زیادی از اتباعش از گرسنه‌گی خواهند مرد.

حدود 80 درصد مردم افغانستان در روستاها زنده‌گی می‌کند و آن 20 درصدی که در شهرها زنده‌گی می‌کنند نیز اکثرشان مهاجران روستایی‌اند. پروژه‌های انکشاف دهات هم اکثراً نمایشی‌اند و در طی نه سال گذشته (2001 ـ 2010) نتوانسته است حتی نه‌صد روستا را به معنای واقعی کلمه توسعه روستایی نماید.

گفتنی است که در افغانستان حدود چهل هزار روستا وجود دارد. پروژه‌های انجام شده هم به نسبت کیفیت پایین بعداز چند سال تخریب می‌گردد.

انکشاف روستایی در گام اول نیاز به یک پلان استراتیژیک درازمدت دارد. در این پلان حق اولویت به مناطق فقیر رسوتایی داده شود. بودجه انکشافی باید بر اساس نوع روستا، وضعیت اقتصادی روستا و نفوس آن تخصیص یابد.

مدرن‌سازی سکتور زراعت در گام اول نیاز به یک پلان استراتیژیک بیست ساله چند مرحله‌یی دارد. افغانستان حدود هشت میلیون هکتار زمین قابل کشت دارد. اما در حال حاضر حدود سه میلیون هکتار آن کشت می‌شود. در پلان 20 ساله باید معین گردد که سالانه چه مقدار زمین تحت آبیاری درآید و استفاده از شیوه‌های نوین آبیاری در زمین‌هایی که در حال حاضر تحت کشت است، صورت گیرد. انتخاب انواع مقاوم به خشکی، بومی‌سازی تکنالوژی زراعتی، استفاده از بذرهای اصلاح‌شده و داروهای ضدآفات زراعتی.

ایجاد «تشکل‌های دهقانی»(7)، توسعه بانک زراعتی به منظور قرضه دادن به دهقانان، بازاریابی محصولات زراعتی، ایجاد صنایع زراعتی (نساجی، قند، روغن نباتی و...)، در شرایط اقتصادی دهقانان ضروری است.

جلوگیری از ضایعات: فیصدی بسیاری از ضایعات گندم از محیط کاشت (بذرافشانی)، برداشت (درو، خرمن) نگهداری (ذخیره) و تبدیل آن به آرد (آسیاب‌های آبی) و نحوه انتقال و توزیع آن شکل می‌گیرد. تخمین‌های اولیه نشان می‌دهد که بین 20 تا 25 درصد گندم از هنگام درو تا ذخیره در کندوها ضایع می‌گردد. اما پروسه پاک کردن گندم قبل از آسیاب کردن در رنگ و کیفیت (مخصوصاً موجودیت ذرات ریگ یا سیاقاق) آرد وطنی اثرات نامطلوبی داشته و دارد.

■ تغییر عادت غذایی

«عادت غذایی»(8) را فرهنگ عمومی مردم تعریف می‌کند. جامعه افغانی یک «جامعه نان‌خور» است. می‌توان گفت فرهنگ مصرف نان مردم کشورمان را رنگ و مزه تشکیل داده است. با وجودی که آرد وطنی از نظر کیفیت غذایی نسبت به آرد پاکستانی بهتر است اما ذایقه ما به آرد پاکستانی چنان عادت کرده است که در مندوی‌های کابل به جز آرد پاکستانی، آرد وطنی را به ندرت می‌توان یافت.

به خاطر دارم چند سال قبل گذرم به دهکده جرف از توابع شیخ‌علی افتاد. صاحب زمین ما را در سراچه خود دعوت کرد. وقتی که سفره پهن شد همه چیز روی سفره یافت می‌شد اما صاحب خانه دم به دم به خاطر نان وطنی معذرت می‌خواست. نان داغ للمی به نام «شیخ دیمه» بود که فقط رنگ سیاه داشت اما بسیار لذیذ بود. وی گفت کشت گندم وطنی سال به سال کاهش می‌یابد زیرا از یک سو عادت غذای مردم تغییر کرده و از سوی دیگر بازار ندارد. با خود گفتم اکنون باید فاتحه گندم‌های وطنی را خواند به خاطری که آرد پاکستانی به روستاها راه پیدا کرده است.

■ راه چاره چیست؟

دو راه چاره وجود دارد. یکی، اصلاح گندم‌های بومی و در عین زمان اصلاح خرمن‌جای‌ها، آسیاب‌ها و ذخیره‌گاه‌ها. واویلوف، گندم‌شناس روسی، افغانستان را مرکز و منشأ گندم می‌داند. از همین سبب است که روزی ترکستان «گدامخانه» افغانستان می‌شده است.

دیگری، دولت باید محصولات غله (گندم، جو، جواری) را به نرخ روز خریداری و بالای سازمان غذایی جهان به فروش برساند. این پالیسی باعث می‌شود تا از یک سو دست دلالان کوتاه شود. زیرا حاشیه سود از تولیدکننده (دهقانان) تا مصرف‌کننده نصیب دلالان می‌شود و از سوی دیگر دهقانان را به کشت گندم تشویق می‌کند.

■ گرسنه‌گی چه وقت به وجود می‌آید؟

قبل از پرداختن به علل گرسنه‌گی، توضیح دو اصطلاح ضروری است. اول «موجودیت غذا»(9) یعنی غذا به اندازه کافی در بازار وجود دارد. دومی «دسترسی به غذا»(10) یعنی غذا وجود دارد اما شخصی یا اشخاصی توان خرید آن را از نظر اقتصادی ندارد زیرا قیمت مواد غذایی بسیار بلند و درآمد خانواده‌ها بسیار پایین است. از جمله عوامل مؤثر در این گرانی عبارتند از: افزایش نفوس، سیاست اقتصاد بازار، کمبود تولیدات داخلی ونبود ذخیره‌گاه‌های استراتیژیک. همچنین افزایش قیمت تابع قانون عرضه و تقاضاست. هر چه عرضه کم باشد، قیمت‌ها افزایش می‌یابد.

سالانه صدها فامیل فقیر روستایی به امید پیدا کردن یک لقمه نان راهی کابل می‌شود اما کابل خود با کمبود نان و بیکاری مواجه است. جمعیتش به سرعت در حال رشد است و هر روز به تعداد افرادی که به غذای کافی دسترسی ندارند، افزوده می‌شود. حتی بسیاری از خانواده‌ها به فکر پیدا کردن نان فردا هستند.

بحران نان مقوله‌ی جدی است و به دلیل تاثیرات گسترده‌ی آن در سایر شئون اجتماعی چون تزلزل اخلاق عموم یباید راه‌حل‌هایی جست و جو گردد که چه طور می‌توان فشار بحران نان را از شانه‌های گرسنه‌گان برداشت در غیر آن در آینده شاهد «انقلاب نان» خواهیم بود. انقلابی که از انقلاب‌های چپ و راست سه ده اخیر بسیار فرق خواهد داشت.

به خاطر داریم که 24 جدی 1386 هزارها کابلی به سرک‌ها ریختند و شعار دادند: «ملت گرسنه است»، «ملت نان می‌خواهد».

پی‌نوشت:

1ـ وب‌سایت آریایی، 19 اکتوبر 2007

2ـ Oxford American Dictionary, 1980

3ـ Food Self – Sufficiency

4ـ Food Security

5ـ Food Aid

6ـ Sustainable Agriculture

7ـ Farmer Organizations

8ـ Food Habit

9ـ Food Availability

10ـ Food accessibility

 

عالی‌ترین مدال دولتی بر سینه نیکپا

رییس‌جمهور کرزی، ورزشکاران کشور را که در بازی‌های المپیک لندن برای افغانستان افتخار آفریدند مورد تقدیر قرار داد. مدال عالی دولتی غازی وزیر محمداکبر خان به روح‌اله نیکپا تفویض شد.

به گزارش آژانس باختر، رییس‌جمهور کشور مدال عالی دولتی غازی وزیر محمداکبر خان را برای روح‌اله نیکپا مدال‌آور برونز رشته تکواندوی بازی‌های المپیک لندن و مدال عالی دولتی غازی میر مسجدی خان را به دو تن از مربیان تیم ملی تکواندو، بشیر ترکی و مین سن هاک تبعه کوریایی جنوبی، به خاطر سعی و تلاش‌شان در راستای آموزش و پرورش ورزشکاران تیم ملی تکواندو، تفویض نمود.

همچنین رییس‌جمهور، پنج تن از ورزشکاران کشور، نثاراحمد بهاوی، تهمینه کوهستانی، اجمل فیضی، مسعود عزیزی و اجمل فیصل را که با اشتراک‌شان در بازی‌های المپیک لندن از خود برازنده‌گی و شایسته‌گی نشان دادند، مورد تقدیر قرار داد.

رییس‌جمهور ضمن تقدیر از روح‌اله نیکپا که در بازی‌های المپیک بیجینگ و لندن دو مرتبه برای کشور مدال برونز به ارمغان آورد، از به اهتزاز درآمدن بیرق افغانستان توسط وی ابراز خوشنودی کرد.

در اخیر این مراسم روح‌اله نیکپا، پیراهن ورزشی خویش را به رییس‌جمهور کشور به عنوان تحفه اهدا کرد.

 

کوتاه‌ترها

دواخانه‌ها / ریاست بررسی از تطبیق قوانین صحی وزارت صحت عامه به اطلاع عموم دواخانه‌ها در مرکز و ولایات کشور می‌رساند، دوایی را که به اساس نسخه برای مریضداران به فروش می‌رسانند، باید در عقب نسخه نرخ آن را درج نموده و مهر نمایند. در غیر آن با متخلفين از سوی موظفین این ریاست برخورد جدی و قانونی صورت گرفته و دواخانه‌های‌شان مسدود می‌گردد.

ژورنالیزم / «رهنمایی برای ژورنالیستان رادیو» از زبان آلمانی به پشتو برگردان شد. داکتر محب سپین، نویسنده، شاعر و مترجم کشور این اثر «پیتر هیولین توریسن کارک» معاون آکادمی دویچه‌وله را از آلمانی برگردان کرده است. در این اثر اساسات کار یک ژورنالیست در رادیو به گونه معیاری بیان شده است. این کتاب یک‌صد و هفتاد صفحه داشته و به تیراژ یک هزار جلد به کمک مالی محمدحلیم فدایی، والی میدان وردك، اقبال چاپ یافته است. (باختر)

ç امیرعلی شیرنوایی / والی هرات در مراسم سنگ بنای ساخت مقبره امیرعلی شیرنوایی گفت: بنای دوباره مقبره امیرعلی شیرنوایی به هزینه بیش از سه میلیون افغانی از بودجه انکشافی وزارت اطلاعات و فرهنگ به شکل اولی آن تا شش ماه آینده ساخته خواهد شد. داود صبا گفت: نود درصد آبدات تاریخی هرات از وضعیت خوب برخوردار نبوده و اگر به مرمت و بازسازی آن‌ها توجه صورت نگیرد، تخریب خواهند شد. (بست باستان)

ç صحت بامیان / باشنده‌گان ولایت بامیان می‌گویند حدود دو هفته است که در شفاخانه‌های ورس، پنجاب و یکه‌ولنگ ولایت بامیان داکتر وجود ندارد. آن‌ها می‌گویند: داکترانی که در اواخر ماه روزه برای رخصتی‌های عید فطر، به خانه‌های‌شان رفته بودند، تا هنوز برنگشته‌اند. داکتر مهرعلی حسنی، معاون صحت عامه بامیان، عدم امنیت راه‌های ارتباطی، پایین بودن معاش داکتران و نبود امکانات مناسب را سبب غیرحاضری کارمندان صحی و ضعیف بودن عرضه خدمات صحی در این ولایت می‌داند. (بست باستان)

ç ترانسپورت شهری / تنها 300 عراده آن در شهر کابل فعالیت می‌کند. مسوولان تصدی ملی بس می‌گویند که صدها عراده وسایط این اداره به سبب عوارض تخنیکی و نبود افراد مسلکی برای ترمیم آن، از فعالیت باز مانده‌اند. طی ده سال گذشته هند، ایران، پاکستان و جاپان بیش از یک هزار و یکصد عراده ملی‌بس را به افغانستان کمک کرده‌اند. (رادیو آزادی)

 

 


صفحه 3 ـ سیاست‌نامه

 

 



 

چالش‌های خروج نیروهای بین‌المللی

بیرون شدن سربازان خارجی به شکل تدریجی از افغانستان آغاز شده است. فرماندهان نیروهای بین‌المللی از حکومت‌های‌‏شان تقاضا دارند تا تصمیم بگیرند که روند فعالیت‌ها و حضور نظامی بعد از خروج چه گونه پیشرفت داشته باشند.‏

مقام‌های بالارتبه سربازان ناتو در افغانستان امیدوار هستند که سیاست‌مداران کشورهای عضو تا نیمه سال 2013 در باره چه‌گونه‌گی حضور نظامی جامعه بین‌المللی در آینده در افغانستان،  تصمیم بگیرند.

ولف لانگحیلد، جنرال آلمانی و فرمانده مشترک نیروهای نظامی ناتو در برابر خبرنگاران شهر برونسوم  در هالند گفت که ما به یک چنین تصمیمی سریع ضرورت داریم. او افزود «ما به  سیاست‌مداران ما وقت کافی برای غور کردن در این زمینه را می‌دهیم، اما حداکثر ما تا بهار یا تابستان سال آینده به تصمیم نهایی آن‌ها نیاز داریم.»

نیروهای تحت رهبری این جنرال چهارستاره، مستقیماً مسوول عملیات نظامی در افغانستان می‌باشند. ناتو در سال 2014 به عملیات نظامی‌اش علیه افراط‌گرایان طالبان در افغانستان پایان می‌دهد. پس از آن حدود 350 هزار سرباز ارتش افغان باید مسوولیت تامین امنیت را در کشورشان به عهده بگیرند، اما آن‌ها مانند گذشته از جانب سربازان بین‌المللی آموزش خواهند دید.

تا به حال در باره شمار سربازان در یک عملیات جدید تصمیم گرفته نشده است. سربازان آیساف یا نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت تدریجاً به بیرون شدن از افغانستان آغاز کرده‌اند.

تا پایان سپتمبر سال روان، شمار سربازان ناتو که در حال حاضر حدود 129 هزار است، به 111 هزار کاهش خواهد یافت. تا پایان امسال قرار است این شمار به کمتر از 100 هزار سرباز برسد.

جنرال یوزیف رینس، فرمانده امریکا، می‌گوید: «این به این معنا است که ما در جریان یک سال تقریباً 40 هزار سربازمان را از افغانستان بیرون خواهیم کرد.»

این شمار نیروهای نظامی باید در سال 2013 ثابت بماند. اما آن چه مربوط به چه‌گونه‌گی ادامه حضور نیروهای بین‌المللی در افغانستان بعد از سال 2015 می‌شود، از جمله وابسته به این امر است که چه طور باید بیرون کردن باقی سربازان و به خصوص وسایل، امکانات و تجهیزات نظامی مانند 200 هزار کانتینر از افغانستان را سازماندهی و هم‌آهنگ کرد.

جنرال رینس، فرمانده امریکایی می‌گوید که ارزیابی‌های دقیق در باره حضور نظامی جامعه جهانی در آینده افغانستان حالا ممکن نیست. در این مسأله باید سیاست‌مداران تصمیم بگیرند. او می‌افزاید که مسأله تنها بر سر آموزش‌دهنده‌گان نیروهای نظامی افغانستان نیست، بلکه باید سربازان جنگی را در قسمت تامین امنیت آموزگاران نظامی نیز در نظر گرفت. می‌توان حالا گفت که شمار این سربازان «چند هزار» خواهد بود.

جان آلن فرمانده عمومی نیروهای امریکایی پس از اجلاس سران ناتو در شیکاگو، در اواخر ماه می گفت، افغانستان در سال‌های 2013 و 2014 نیز به نیروی جنگی ضرورت دارد.

(دویچه وله)

 

منتی که افغان‌ها بر سر دنیا گذاشته‌اند

ـ سید موسی ـ

ده سال از حضور نظامی امریکا و متحدانش در کشور گذشت، حضوری که اگرچه نام مبارزه با تروریزم را بر پیشانی خود داشت، اما در این سال‌ها کمتر به خشکاندن ریشه‌های تروریزم و حامیان آن منجر گردیده است.

سال‌های طویل جنگ در افغانستان اگرچه فقط همین ده یا دوازده سال اخیر را در بر نمی‌گیرد و به دهه‌های پیش از آن نیز برمی‌گردد، اما دردها و داغ‌هایی که در این سال‌های پسین بر دل افغان‌ها مانده، کم از آن جنگ‌های سه دهه قبل نبوده و نیست.

در طول این سال‌ها، نه تنها هزاران تن از مردم افغانستان در اثر اشتباهات و عملکرد خودسرانه نیروهای خارجی کشته و زخمی شدند، بلکه روز به روز میزان ناامنی‌ها و دامنه آن در کشور نیز افزایش می‌یابد.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که در سال‌های حضور جامعه جهانی در کشور موجود بوده، عدم توجه به تقویت و آموزش نیروهای افغان بوده است که این معضل خود باعث افزایش ناامنی‌ها در کشور گردیده است.

نیروهای افغان در این سال‌ها نه تنها به سلاح‌های سبک و سنگین روز مجهز نگردیده‌اند، بلکه از نظر عملکرد و حضور در جبهات جنگ نیز آن چنان که باید مورد توجه جامعه جهانی قرار نگرفته است.

اکنون نیز که در این اواخر خبرهایی مبنی بر تخریب تاسیسات ناتو در کشور به گوش می‌رسد، سروصداهای زیادی را برپا کرده و حتی سخنگوی رییس‌جمهور نیز این تاسیسات را متعلق به ملت افغانستان عنوان کرده و اظهار داشت که این تاسیسات با استفاده از پول‌های کمکی جامعه جهانی به افغانستان ساخته شده و هیچ کشوری حق تخریب آن‌ها را ندارد.

در این بین جان آلن، قوماندان عمومی نیروهای ناتو در کشور، گفته بود که آن تعداد از تاسیسات نظامی که مورد نیاز افغانستان است بعد از خروج نیروهای ناتو به افغانستان تحویل داده خواهد شد تا از آن‌ها در عرصه‌های مورد نیاز استفاده به عمل آید.

از سوی دیگر، جنرال استفن شاپیرو، رییس کل تشکیلات نیروهای امریکایی در افغانستان، گفت که واگذاری تجهیزات این مراکز در صورتی به نیروهای افغان داده خواهد شد که نیروهای امریکایی نیازی به آن نداشته باشند.

او افزود که تا حال چهارصد مرکز نظامی امریکا در افغانستان بسته شده و یا به نیروهای افغان واگذار شده است. شاپیرو همچنین گفت که قرار است ۲۰۰ قرارگاه نظامی دیگر نیز بسته و یا به افغان‌ها واگذار شود.

این جنرال امریکایی اما تاکید کرد که سرنوشت تجهیزات این پایگاه‌ها بسته‌گی به هزینه انتقال آن به امریکا و نیازمندی امریکایی‌ها به آن در داخل امریکا دارد.

او افزود: «وقتی که ما پایگاه نظامی خود را ترک می‌کنیم و فرمانده این پایگاه بگوید که به تجهیزات موجود در آن نیازی ندارد، فهرست آن به ارتش امریکا فرستاده می‌شود و وقتی‌که ارتش امریکا از عدم نیاز به آن اطمینان دهد، این فهرست به دیگر ایالت‌های امریکا فرستاده می‌شود و اگر آن‌ها نیز از عدم ضرورت به آن اطمینان دهند، این تجهیزات به دولت افغانستان واگذار خواهد شد».

او می‎گوید که به هر میزانی که نیروهای افغان مسوولیت‌های امنیتی بیش‌تری را به دوش گیرند، به همان اندازه قرارگاه‌های بیش‌تر امریکایی مسدود و یا به آن‌ها واگذار خواهد شد.

پیش از این مجلس نماینده‌گان نیز از نیروهای امریکا و ناتو مستقر در افغانستان خواسته بود، بعد از ترک کشور، مراکز نظامی و تجهیزات خود را در اختیار نیروهای ملی قرار دهند.

در همین مورد وحید مژده، کارشناس مسایل سیاسی، می‌گوید: در رابطه با این تاسیسات باید گفت که این تاسیسات دو گونه است که بخشی از آن در جاهای دورافتاده و دوردست است، مثلاً در منطقه ازر ولایت لوگر که امریکا در آن جا تاسیساتی داشت که آن‌ها را ویران کرد و کاملاً با خاک یکسان ساخت و البته در مناطق دیگری نیز این کارها را کرده‌اند.

مژده در مورد دلیل این کار از سوی امریکا می‌گوید: آن‌ها فکر می‌کنند که نیروهای افغان نمی‌توانند در آن مناطق مستقر شوند، پس این تاسیسات به دست نیروهای مخالفین خواهد افتاد و به همین سبب در بسیاری از مناطق این تاسیسات را خودشان می‌گویند که می‌بندیم، ولی بستن به معنای ویران کردن این تاسیسات است و در بسیاری جاها در اثر قراردادهایی که با یک شرکت منعقد کرده‌اند، این تاسیسات توسط این شرکت از بین برده می‌شوند.

وی در پاسخ به این سوال که آیا این کمک‌ها که در داخل قلمرو و خاک افغانستان و البته با استفاده از کمک‌های جهانی به افغانستان ساخته شده‌اند، نباید به دولت افغانستان تحویل داده شوند، اظهار داشت: باید این کار را بکنند، حتی در سایت‌های طالبان نیز گفته شده که این تاسیسات از پول‌هایی ساخته شده که به نام افغانستان جمع‌آوری شده‌اند و چرا دوباره این‌ها را ویران می‌کنید، امریکایی‌ها می‌گویند که برخی از این تاسیسات را به دولت افغانستان می‌سپاریم، البته در مناطقی که در آن جا می‌شود که نیروهای افغان مستقر شوند، ولی در جاهایی که به گمان و باور آن‌ها، شاید مخالفین مسلح بر این تاسیسات مسلط شوند، در آن جا ویران کرده‌اند و تاکنون به ارزش میلیون‌ها دالر، تاسیسات نظامی در داخل کشور ویران شده‌اند.

به باور کارشناس مسایل سیاسی کشور، به نظر می‌رسد امریکا تمام آن چه را که می‌خواست در افغانستان به دست نیاورد، و حال باید از کشور خارج شوند و نه تنها این تاسیسات را خراب می‌کنند، بلکه همان وسایل نظامی را که باید در کشور بگذارند نیز را خارج می‌کنند.

مژده ادامه داد: حتی در برخی موارد گفته می‌شود که کرایه انتقال این وسایل به کشورهای خودشان بسیار کمرشکن است، اما باز هم این وسایل را در کشور نمی‌گذارند، حتی زمانی که وزیر دفاع انگلیس به آسیای میانه رفت و با مقامات قزاقستان و ازبکستان صحبت کرد، به آن‌ها گفت که ما یک مقدار وسایل را در اختیار شما می‌گذاریم، شما توسط این وسایل مرزهای‌تان با افغانستان را تقویت کنید، که این به این معنا است که آن‌ها از آینده افغانستان مطمئن نیستند و به کشورهای آسیای میانه می‌گویند که این وسایل را در اختیار شما می‌گذاریم، و این‌ها همه ابهاماتی است که وجود دارد که واقعاً خارجی‌ها در این جا چه می‌کنند و به ارزش میلیاردها دالر وسایل را که تنها کرایه انتقال‌شان میلیون‌ها دالر می‌شود، از افغانستان خارج می‌کنند و به دیگر کشورها می‌برند.

نام‌برده در ادامه خاطرنشان ساخت: امریکایی‌ها و جامعه جهانی می‌گویند که ما در طول ده سال، ده‌ها میلیارد دالر در افغانستان مصرف کردیم، ادعای‌شان این است که زحمت بسیاری کشیده‌ایم، افراد و فرزندان ما در افغانستان کشته شده‌اند، انرژی و پول مصرف کرده‌ایم، بنابراین آن‌ها یک چیز دیگری از ما توقع دارند.

مژده سپس اظهار داشت: به هر حال امریکایی‌ها به خاطر اهداف خودشان به افغانستان آمده‌اند، و آن اهداف هم تا حدی برآورده نشد و حالا هم از این جا می‌روند و مبارزه با تروریزم، بهانه‌ای بیش‌تر برای‌شان نبود، شما دیدید قرارداد استراتژیکی که با افغانستان امضا شد، به صورت واضح نشان داد که هدف دفاع از افغانستان نبود، نباید این گونه فکر کرد که حضور یک کشور قدرتمند، باعث می‌شود که ما احساس قدرت کنیم در برابر دشمنان و همسایه‌هایی که مداخله می‌کنند و چنین چیزی اتفاق نیفتاد و این‌ها مسایلی هستند که ما شاهد آن‌ها هستیم، و در نهایت نتیجه‌ای که می‌توانیم از این مسایل بگیریم، این است که هیچ کشور خارجی نمی‌تواند یک کشور دیگر را درست کنند، مگر این که خود ملت تصمیم بگیرد و کشور خود را درست کنند و زنده‌گی بهتری داشته باشند برای نسل‌های آینده و این چیزی است که بارها ثابت شده و یک بار دیگر در افغانستان به اثبات رسید.

امریکا و جامعه جهانی به این گمان است که به افغانستان و افغان‌ها خیرات می‌دهند، در حالی که این گونه نیست و تمام کمک‌هایی که در این سال‌ها به نام افغانستان وارد این سرزمین شده، در واقع حقی بوده است که این ملت به دلیل مبارزه‌ای که جامعه جهانی، خاک افغانستان را میدان آن مبارزه و نبرد قرار داده، بر گردن جامعه جهانی داشته است.

جامعه جهانی نباید به این تصور باشد که هرچه در افغانستان انجام داده‌اند، و هر آن چه که قرار است در کشور انجام دهند و یا هم در اختیار نیروهای افغان قرار بدهند، منتی است که بر گردن افغان‌ها می‌گذارند، نه به هیچ وجه این گونه نیست، افغانستان در این سال‌ها خاک خود، سرزمین خود و حتی خون مردم و سربازان خود را در اختیار امریکا و متحدانش در مبارزه با تروریزم قرار داده است، و این افغانستان است که در واقع منتی بر گردن جامعه جهانی گذارده است.

 

وقتی کرزی خیاط می‌شود!

کرزی بار دیگر نخ و سوزن و قیچی را در دست گرفته تا یک دریشی نو برای کابینه و اطرافیانش بدوزد. هفته گذشته به یک باره‌گی خبر برکنار رحمت‌اله نبیل از سمت ریاست امنیت ملی نشر شد و پس از آن شایعات مختلف در مورد تغییر و تبدیلی‌های چوکی اطرافیان رییس‌جمهور بر سر زبان‌ها افتاد.

■ رحمت‌اله نبیل:

رییس‌جمهور کرزی در یک جلسه خاص از خدمات دو ساله انجنیر نبیل، به حیث رییس عمومی امنیت ملی، قدردانی کرد.

به گزارش آژانس باختر در اعلامیه‌ی دفتر مطبوعاتی ریاست‌جمهوری آمده که کرزی خدمات دو ساله نبیل را به حیث رییس عمومی امنیت ملی ستایش کرد و برای وی در وظیفه جدید که در آینده نزدیک در یک کشور خارجی به حیث سفیر افغانستان به کار آغاز می‌کند، آرزوی موفقیت نمود.

نبیل، بنیانگذار قوي ریاست محافظت رییس‌جمهور بود و شش سال این وظیفه را انجام داد و باز در دو سال به حیث رییس عمومی امنیت ملی ایفای نقش کرد. وی به اساس تصمیم رییس‌جمهور که پس از این رؤسای این اداره مطابق اصول، از دو سال بیش‌تر باقی نمی‌مانند، به پست دیگر معرفی می‌شود.

■ اسداله خالد:

خبرگزاری‌ها گزارش می‌دهند که قرار است اسداله خالد به عنوان نامزد ریاست عمومی امنیت ملی، به پارلمان معرفی شود اما ریاست‌جمهوری تا هنوز این خبر را رد یا تایید نکرده است.

صدای امریکا گزارش می‌دهد که نسبت به این شایعه دیده‌بان حقوق بشر واکنش منفی نشان داده است.

اسداله خالد قبلاً به حیث والی قندهار، والی غزنی، وزیر سرحدات، اقوام و قبایل و همچنین رییس امنیتی جنوب در کنار کرزی حضور داشته است.

■ عبدالخالق فراهی:

بنا بر شایعات عبدالخالق فراهی، که فعلاً ریاست اداره مستقل ارگان‌های محل را بر عهده دارد، قرار است به حیث وزیر سرحدات، اقوام و قبایل، به جای اسداله خالد به پارلمان معرفی شود.

فراهی پیش از این به حیث سفیر افغانستان در پاکستان ایفای وظیفه می‌کرد که برای مدتی در این کشور محبوس نیز بود.

■ جیلانی پوپل:

غلام جیلانی پوپل، بار دیگر به عنوان رییس ارگان‌های محلی برگزیده شده است. وی پیش فراهی نیز این پست را بر عهده داشت.

■ فضل‌احمد معنوی:

فضل‌احمد معنوی، رییس کنونی کمیسیون مستقل انتخابات، سمت لوی سارنوالی را کسب خواهد کرد. محمداسحاق الکو در جریان انتخابات اخیر ولسی جرگه، از سوی مجل نماینده‌گان سلب صلاحیت شد اما تاکنون به کار خود ادامه داد.

فضل‌احمد معنوی در جریان انتخابات ولسی جرگه تلاش‌های فراوانی را در راستای برگزاری یک انتخابات شفاف به خرج داد و کاربرد اصطلاح نوشیدن «جام زهر» از سوی وی از خاطره‌ها نخواهد رفت. وی در گذشته معاونت دیوان عالی قضا را نیز بر عهده داشته است.

■ عبدالکریم خرم:

عبدالکریم خرم رییس دفتر کنونی رییس‌جمهور به عنوان رییس کمیسیون مستقل انتخابات، معرفی خواهد شد.

این شایعه واکنش نهادهای مدنی را در پی داشته است. موسسه انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان (فیفا) تاکید می‌کند که هرگونه تغییرات در رهبری کمیسیون مستقل انتخابات باید با ‏مشوره و رضایت احزاب سیاسی و نهادهای مدنی همراه باشد.

جانداد سپین‌غر، رییس موسسه انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان، روز پنج‌شنبه در گفت‌وگو با دویچه‌وله گفت: «رییس باید دارای شرایطی باشد که بی‌طرفی‌اش را نزد احزاب سیاسی، مردم و کاندیداها تضمین کند. باید نحوه استخدامش طوری باشد که یک مرجع در آن دخیل نباشد.»

سپین‌غر تاکید می‌کند تعیین رییس کمیسیون انتخابات از طریق میکانیزمی که بی‌طرفی این پست مهم را تضمین نکند، انتخابات و نتایج آن از سوی احزاب و نامزدهای انتخاباتی زیر سوال خواهد رفت.

■ محمدابراهیم سپین‌زاده:

معاون شورای امنیت ملی، محمدابراهیم سپین‌زاده، قرار است به حیث رییس دفتر رییس‌جمهور کار خود را آغاز کند. سپین‌زاده پیش از این به حیث دستیار ارشد سیاست خارجی رییس‌جمهور نیز ایفای وظیفه کرده است.

■ بسم‌اله محمدی:

بسم‌اله محمدی، پس از سلب صلاحیت از سوی ولسی جرگه در ماه گذشته، به عنوان سرپرست در وزارت امور داخله به کار خود ادامه داد. انتصاب وی به حیث سرپرست در وظیفه قبلی‌اش از سوی ولسی جرگه مورد انتقاد واقع شد اما تا کنون از سوی ریاست جمهوری تصمیمی در این باره اتخاذ نشده است. حال کرزی تصمیم گرفته وی را به عنوان وزیر دفاع ملی به ولسی جرگه معرفی کند.

عبدالرحیم وردک، وزیر دفاع ملی پیشین در یک روز با بسم‌اله محمدی سلب صلاحیت شده بود ولی پس از انتسابش به حیث سرپرست، از این وظیفه استعفا داد.

■ مجتبی پتنگ:

پوهنمل لوی پاسوال غلام مجتبی پتنگ، معین محافظت عامه وزارت امور داخله قرار است به حیث وزیر این وزارت به مجلس نماینده‌گان معرفی شود. پتنگ پیش از این قوماندان عمومی تعلیم و تربیه وزارت امور داخله نیز بوده است و همچنین قوماندانی عمومی پولیس شمال و شمال شرق کشور را نیز بر عهده داشته است.

 

کوتاه‌ترها

حمله به شهرنو / ریاست عمومی امنیت ملی با بازداشت سه تروریست از حمله به شهرنو کابل جلوگیری کرد. افراد بازداشت شده در جریان تحقیقات ابتدایی به جرم خویش اعتراف کرده و گفته‌اند که توسط شیراحمد مشهور به حارث یکی از سرگروپان گروه طالبان در ولایت لوگر جذب این گروه شده و از طرف وی برای خریداری سلاح و مهمات و انتقال به لوگر موظف گردیدند. (بست باستان)

ترور رییس شورای ولایتی غزنی / تا هنوز هیچ گروهی مسوولیت قتل قاضی صاحب‌شاه، رییس شورای ولایتی غزنی را بر عهده نگرفته است، اما مقامات محلی این ولایت، طالبان را مسوول ترور وی معرفی می‌کنند. حوالی ساعت ۵ عصر ۸ سنبله، قاضی صاحب‌شاه در منطقه‌ای نسبتاً دورافتاده از مرکز شهر غزنی، در جریان یک درگیری مسلحانه کشته شد. (جمهور)

حمله به نظامیان خارجی / مرکز مطالعات استراتژیک منطقه‌ای عوامل افزایش حملات سربازان افغان به نظامیان خارجی را بررسی کرد. عدم آشنایی سربازان خارجی با فرهنگ، عنعنات و اعتقادات دینی مردم افغانستان و همچنین نفوذ مخالفین در بدنه نیروهای امنیتی افغانستان از عوامل عمده‌ی افزایش این حملات به شمار می‌آیند. (جمهور)

ایتلاف / مقام‌های امنیتی در فراه تایید کردند که در نتیجه حمله شورشیان طالب بر کاروان اکمالاتی ایتلاف در فراه، دست کم چهار مامور افغان یک کمپنی امنیتی کشته و سه تن دیگر زخمی شدند. این رویداد شب چهارشنبه در مربوطات ولسوالی بالابلوک فراه رخ داده است. در جریان این حمله مسلحانه، چهار تانکر مواد نفتی آتش گرفت و دو موتر دیگر نیز تخریب شده است. (بخدی)

قیام‌های مردمی / مقامات در ولایت بادغیس می‌گویند که دست کم یک هزار تن از شهروندان ولسوالی جوند ولایت بادغیس از دولت خواسته‌اند تا به آن‌ها اجازه مقابله با طالبان را بدهند. شراف‌الدین مجیدی، سخنگوی بادغیس، می‌گوید که این افراد در یک گردهمایی بزرگ شرکت کردند و به «کشتار غیرنظامیان توسط طالبان» اعتراض کردند. (هریوانیوز)

تلفات ملکی / سخنگوی والی غور گفت که در حمله هوایی نیروهای آیساف در ولایت غور 4 تن کشته و 10 تن دیگر زخمی شدند. مقام‌ها ‏در این ولایت می‌گویند، قربانیان از مخالفان دولت نبوده‌اند.‏ سخنگوی والی غور روز پنج‌شنبه گفت: «این رویداد عصر دیروز زمانی رخ داد که یک کاروان نیروهای آیساف که از چغچران به ولسوالی شیندند هرات می‌رفت به گروهی از مردم محل که مسلح بودند، شک کردند.» (دویچه وله)

 

 


صفحه 4 ـ خانه ملت

 

 



 

بركناري رحمت اله نبیل، چرا؟

شماري از اعضاي ولسي جرگه برطرفي رحمت‌اله نبيل، رييس امنيت ملي را نپذيرفته مي‌گويند دستگاه استخباراتی پاکستان، آي‌اس‌آي در پشت این برکناری است.

به گزارش خبرگزاری وخت، نماينده‌گان در ولسي جرگه همچنین مي‌افزايند كه نبيل يك شخصيت ملي و كارآگاه بوده و بركناري او، سياسي صورت گرفته است.

از سويی هم رحمت‌اله نبيل، رييس امنيت ملي كه به كميسيون امنيت داخلي ولسي جرگه، فراخوانده شده بود، گفته است كه به حكم رييس‌جمهور احترام دارد.

اقبال صافي، عضو كميسيون امنيت داخلي ولسي جرگه، به رسانه‌ها گفت كه نبيل يگانه علت بركناري‌اش را صدور طرح جديد مبني بر اين كه رؤساي امنيت ملي مطابق معيارهاي جهاني نمي‌توانند بيش از 2 سال در سمت‌شان باقي بماند، مي‌خواند.

صافي در مورد بركناري رييس امنيت ملي گفت كه نبيل احتمالاً مسايل استخبارات منطقه را فاش كرده باشد و حساسيت‌ها را ميان حكومت دو كشور ايجاد نموده باشد از اين لحاظ برطرف شده است.

عبدالظاهر قدير، معاون اول ولسي جرگه كه رياست مجلس را نيز به عهده داشت گفت كه نبيل فرد شايسته بوده و به حكومت صدا مي‌كنيم كه بايد اين فرد در سمت‌اش باقي بماند.

رمضان جمعه‌زاده، نماينده مردم كابل در ولسي جرگه، گفت: «بايد دليل بركناري رييس امنيت ملي مشخص گردد، ما خواهان وضاحت از جناب رييس‌جمهور هستيم.»

به گفته وي، نبيل هيچ گاه به استخبارات منطقه تسليم نشده است و بركناري وي نبايد از سوي مجلس پذيرفته شود.

مخدوم محب‌اله فرقاني، عضو ديگر ولسي جرگه، مي‌گويد كه در بركناري رييس امنيت ملي دسيسه‌هاي سياسي وجود داشته زيرا دوسيه‌هايی نزد وي موجود است كه حكومت از فاش شدن آن در هراس است.

وي افزود: «ما در اين راستا بي‌تفاوت نمي‌نشينيم و اگر واقعاً آقای نبيل خيانت به ملت كرده باشد بايد به مردم واضج گردد اما در غير آن ما براي كسي ديگر در اين پست راي اعتماد نخواهيم داد.»

فرخنده‌زهرا نادري، مي‌گويد كه هر روز ناامني در كشور بيش‌تر مي‌شود و وزارت‌هاي دفاع و داخله اكنون با سرپرست به پيش برده مي‌شود و در اين برهه زمانی بركناري نبيل قابل قبول نيست.

اين عضو ولسي جرگه گفت: «رييس امنيت ملي يك فرد مبارز در مقابل استخبارات منطقه بود، در بركناري آن عملكرد سياسي وجود داشته و يك سياست مصلحت‌آميز بيرون از افغانستان اتخاذ شده است.»

سيد انور سادات، نماينده مردم سرپل در پارلمان، نیز گفت كه قبلاً معرفي افراد در پست‌هاي كليدي به اساس شايسته‌گي صورت مي‌گرفت اما اكنون بيش‌تر ضوابط و مصلحت در برنامه كاري رياست‌جمهوري مقدم است.

اين عضو پارلمان افزود: «دست آي‌اس‌آي مي‌تواند در بركناري رييس امنيت ملي مشهود باشد، اميدوار هستيم اين موضوع جدي گرفته شود و هيچ ملاحظه‌ای براي افراد ديگر در اين پست از سوي ولسي جرگه اتخاذ نگردد.»

قابل ذكر است كه گمانه‌زني‌هايی وجود دارد كه تغييرات جديد در كابينه از سوي رييس‌جمهور اتخاذ شده كه در آن بسم‌اله محمدي وزير دفاع، مجتبي پتنگ وزير امور داخله، اسداله خالد، رييس امنيت ملي، عبدالكريم خرم، رييس كميسيون مستقل انتخابات، انجينر ابراهيم سپين‌زاده، رييس دفتر رييس‌جمهور و فضل‌احمد معنوي، به حیث لوي سارنوال به پارلمان كشور معرفي گردند.

 

مخالفت با مخالفین

و سیاهه‌ای نامعلوم و نگران کننده از آینده

قیام‌کننده‌گان بیش‌تر مسلح هستند و با استفاده از سلاح به قیام و خیزش پرداخته‌اند، امری که شاید در هر جای دیگری از دنیا می‌بود، از آن نه به عنوان قیام که به عنوان شورش و یا سایر واژه‌های مترادف با آن یاد می‌کردند، اما خوب این جا اوضاع فرق می‌کند!

ـ موسی رفیع زاده ـ

یکی از حساس‌ترین سال‌های پسین در افغانستان در حال سپری شدن است، بحث مبارزه با فساد، حکومتداری خوب، افزایش ناامنی‌ها و کشیده شدن دامنه آن به شمال کشور، ادامه ترورهای زنجیره‌یی، برکناری و سلب اعتماد وزرای امنیتی از سوی مجلس نماینده‌گان، فرمان اخیر رییس‌جمهور در مورد مبارزه با فساد و وعده‌هایی که وی در همین رابطه با جامعه جهانی سپرده، افشا شدن دوسیه‌های فساد برخی از وزرای بلندپایه، برکناری رییس امنیت ملی، تداوم حملات راکتی پاکستان و بی‌توجهی حکومت به این حملات و برپایی قیام‌های مسلحانه از سوی مردم و برخی گروه‌های در بسیاری از نقاط کشور، از جمله چالش‌هایی هستند که در این سال شاهد آن بوده‌ایم.

اوضاع امنیتی کشور در این چند سال اخیر، هیچ گاه به سوی آرامش در حرکت نبوده است و کاملاً برعکس وعده‌هایی که از سوی دولت و جامعه جهانی به مردم و ملت داده شده، همه‌روزه دامنه ناامنی‌ها در کشور حال گسترده‌تر شدن است. در این سال‌ها دولت نیز حداقل پایه‌های مردمی خویش را نیز از دست داده و این روند نیز به خاطر ناکامی‌هایی بوده است که جامعه جهانی و دولت در عملی کردن تعهدات خویش به مردم، متحمل شده‌اند.

این نابسامانی‌ها و عملکرد ضعیف دولت، علاوه بر این که مردم را از دولت دور نموده، حتی در مواردی منجر به کشیده شدن پای مردم به گروه‌های مسلح مخالف دولت و به خصوص طالبان و یا شاید هم ایجاد گروه‌هایی مسلح که نه به دولت پای‌بندی داشته‌اند و نه هم تمایلی به سایر گروه‌های مخالف مسلح دولت، دامن زده است.

مدت زمانی می‌شود که یک سلسله قیام‌ها با نام خیزش‌های مردمی که اتفاقاً مسلحانه نیز بوده‌اند، در برخی نقاط کشور به شمول غزنی، و حتی همین نزدیکی‌های کابل نیز در حال شکل‌گیری بوده‌اند، قیام‌ها و خیزش‌هایی که در آغاز با حمایت‌هایی از سوی برخی از سران کشور همراه بوده‌اند، اما کم‌کم تداوم و البته افزایش شکل‌گیری این گونه قیام‌ها در نقاط گوناگون کشور، نگرانی‌هایی را به خصوص در شورای ملی به شمول هر دو مجلس سنا و نماینده‌گان برانگیخته است.

در این بین مسوولین حکومتی به شمول شخص رییس‌جمهور، وزارت‌ها و سکتورهای امنیتی کشور نیز آنچنان که باید به این خیزش‌ها و قیام‌ها توجهی نشان نداده‌اند و همین بی‌توجهی و سکوت حکومت به این قیام‌ها، از جمله دلایل افزایش این قیام‌ها و خیزش‌ها خوانده می‌شود.

البته یکی از مسایلی که بیش از پیش به نگرانی در مورد این قیام‌ها، قیام‌کننده‌گان و آینده نامعلوم آن‌ها دامن می‌زند، این که این قیام‌کننده‌گان بیش‌تر مسلح هستند و با استفاده از سلاح به قیام و خیزش پرداخته‌اند، امری که شاید در هر جای دیگری از دنیا می‌بود، از آن نه به عنوان قیام که به عنوان شورش و یا سایر واژه‌های مترادف با آن یاد می‌کردند، اما خوب این جا اوضاع فرق می‌کند!

اکنون این قیام‌ها که از ولایت غزنی آغاز شده بود، به همین نزدیکی‌های کابل، پایتخت نیز رسیده است. بر اساس گزارش‌ها از ولایت لوگر حدود دو هزار نفر از اهالی این ولایت در پل‌علم، علیه طالبان اقدام به قیام مسلحانه کرده‌اند.

گفته شده که اکثر قیام‌کننده‌گان جوان‌اند و در میان آن‌ها نوجوانان زیر سن ۱۸ سال و مردان بالاتر از ۴۰ سال نیز دیده می‌شود.

بی‌بی‌سی گزارش می‌دهد که قیام‌کننده‌گان با راکت، کلاشینکوف و مخابره مجهزند و سوار بر موترسایکل و موتر در سرک‌های پل‌علم گشت‌زنی کردند و علیه طالبان و کشورهای همسایه افغانستان شعار دادند.

سید فرهاد اکبری که خود را پیشتاز قیام‌کننده‌گان می‌خواند گفت آن‌ها علیه کشتار بی‌گناهان از سوی طالبان دست به قیام زده‌اند: «ما مردم محل به دلیل ظلمی که به نام طالب بالای مردم می‌شود تا آن‌ها به مقام و هدف و مرام خود برسند، قیام کرده‌ایم. بچه‌های ما را در مکتب شهید کردند، دختران مکتب را در مکتب سعدیه شهید، زدند و ما آن را نادیده گرفتیم و گفتیم شاید اشتباهی در کار باشد. بار دیگر ملاامام مسجد ما را شهید کردند و به همین ترتیب دیگر بی‌گناهان. ما دیگر ظلم کسی را نمی‌پذیریم. ما قیام خود را می‌خواهیم و به پای خود ایستاد می‌شویم و دیگر نمی‌گذاریم که هیچ برما ظلم کند».

خیزش‌های مردمی در برابر شورشیان در جنوب و شرق کشور ریشه در قیام مردم ولسوالی اندر ولایت غزنی دارد.

پیش از این ده‌ها فرد مسلح در ولایت غزنی علیه گروه طالبان دست به قیام زدند و با بیرون راندن این گروه زمینه بازگشایی مکتب‌ها، کلینیک‌ها و فعالیت‌های اجتماعی را فراهم کردند. قیام‌های مشابه هم در ولایات ننگرهار، لغمان و نورستان برپا شد.

در همین حال شماری از اعضای مجلس نماینده‌گان نسبت به پی‌آمدهای قیام‌های مسلحانه مردمی علیه طالبان در مناطق مختلف ابراز نگرانی کردند. این نماینده‌گان گفتند که اگر مردم در این قیام‌ها مسلح شوند، در درازمدت می‌تواند خود به تهدیدی علیه امنیت تبدیل شدند.

حرکت‌های مردمی در برابر طالبان و سایر گروه‌های تروریستی در شماری از ولایت‌های کشور به شکل روزافزون گسترش پیدا می‌کند.

از سوی دیگر، نگرانی‌های ناشی از برپایی این خیزش‌ها، مجلس نماینده‌گان را وادار ساخته که به کمیسیون‌های دفاعی و امنیت داخلی وظیفه دهد تا چه‌گونه‌گی این خیزش‌ها در برخی از ولایت‌های کشور که افزایش یافته‌اند را بررسی کند.

اعضای مجلس با نگرانی از خیزش‌های مردمی در برخی از ولایت‌های کشور هشدار می‌دهند که عواقب این خیزش‌ها به نفع کشور نیست و اوضاع را بدتر خواهد کرد. مجلس نماینده‌گان از حکومت خواسته است که چنین حرکت‌ها را در کنترول خود داشته باشد.

خیزش‌های مردمی علیه مخالفان مسلح دولت در برخی از ولایت‌های کشور به مرور زمان به نگرانی بدل شده است. اعضای مجلس نماینده‌گان می‌گویند، این خیزش‌ها که در آن قیام‌کننده‌گان به جنگ‌افزارهای سنگین و پیشرفته مجهز هستند، پرسش‌برانگیز است و برای امنیت کشور خطرناک خواهد بود.

به گفته اعضای مجلس نماینده‌گان ممکن است دست استخبارات کشورهای همسایه به ویژه پاکستان در این خیزش‌ها دخیل باشد تا ناامنی‌ها را در افغانستان گسترش دهد.

با این حال برخی از اعضای مجلس نماینده‌گان هر چند این خیزش‌ها را قابل تحقیق می‌دانند، اما می‌گویند: آوردن امنیت در کشور مستلزم خیزش‌های مردمی است و در صورتی که دست‌های خارجی در آن دخیل نباشد، لازم است از آن حمایت شود.

محمد اخلاقی، نماینده مردم در مجلس نماینده‌گان از غزنی، در مورد قیام‌‌ها و خیزش‌های مردمی می‌گوید، مناطقی که تحت نفوذ طالبان قرار دارند، از جهات مختلف در محرومیت به سر می‌برند، مکاتب بسته هستند، کارهای زیربنایی جریان ندارد، بخش‌های صحی و دیگر امکانات نیز به دلیل فضای طالبانی در دسترس مردم قرار ندارد، لذا مردم اکثراً از این وضع ناراضی هستند و زمینه‌های نارضایتی و حرکت در برابر طالبان و فضای حاکم در میان مردم وجود دارد و اگر به مردم انگیزه و جهت داده شود، فکر می‌کنم که در بسیاری از مناطق، زمینه‌های خیزش‌های این چنینی وجود دارد.

ولی به گفته وی، در برخی مناطق که خیزش صورت می‌گیرد، به این دلیل است که از حکومت و دولت نیز امیدواری وجود ندارد.

البته در این قیام‌ها دیده شده که در میان قیام‌کننده‌گان هم‌آهنگی وجود ندارد و همه آن‌ها نه به دولت هم اعتنایی دارند، اخلاقی در این مورد اظهار داشت: هم‌آهنگی وجود ندارد و یک سازمان‌دهی کلی نیز موجود نیست و گذشته از آن تشویش و دغدغه‌هایی که وجود دارد، آینده این خیزش‌ها چندان روشن نیست و ممکن است که در آینده به یک مشکل و دردسر برای دولت مبدل گردد و زمینه هرج و مرج و مسلح شدن گروه‌های سوء‌استفاده‌جو فراهم شود.

وی ادامه داد: اکثر وکلای مردم نیز این تشویش را دارند که به جای این که خیزش‌ها در برابر طالبان یک پی‌آمد مثبت داشته باشد، ممکن است که خودش تبدیل به یک مشکل جدید شود و یک پی‌آمد منفی برای دولت داشته باشد.

اخلاقی می‌گوید، وکلا تذکر داده‌اند که باید به این مسأله دولت جدی توجه کند قبل از این که این حرکات و قیام‌ها تبدیل به یک قدرت شود و این که این‌ها خواست‌هایی داشته باشند، باید رسیده‌گی صورت بگیرد.

همچنین به گفته وی، مجلس نیز باید به مسوولین امنیتی فشار بیاورد تا به بهترین شکل از بروز چنین مشکلاتی در آینده جلوگیری گردد.

در هر صورت، اگرچه چنین خیزش‌ها و قیام‌هایی برای سرکوب مخالفان مسلح دولت افغانستان، می‌تواند تا حدودی قابل اتکا باشد، اما نباید طوری با این خیزش‌ها برخورد شود که در نهایت، خود این گروه‌ها نیز بر طبل مخالفت با دولت بکوبند و آن‌جاست که باید چشم انتظار برگ نوینی در تاریخ سراپا هرج و مرج کشور باشیم.

 

کوتاه‌ترها

قیام‌های مردمی / مجلس نماینده‌گان فیصله نمود که قیام‌های مردمی مورد بررسی قرار گیرد. کمیسیون امور امنیت داخلی و امور دفاعی قیام‌های مردمی را که در شماری از ولایات علیه طالبان آغاز شده، بررسی می‌کند. این کمیسیون مجراهای تمویل مالی و نظامی این گروه‌های مردمی را بررسی خواهد کرد و تاثیر آن را بر تأمین امنیت را جست‌وجو می‌کند. (بست باستان)

مصلحت‌گرایی / عبدالجبار شلگری، عضو پیشین مجلس نماینده‌گان می‌گوید: «تعیین دوباره وزیران سلب صلاحیت شده به عنوان سرپرست در وزارت‌های دفاع و داخله و جابه‌جایی چهره‌های قبلی در وزارت‌خانه‌ها، خود نوعی مصلحت‌گرایی است، که رییس‌جمهور نتوانسته است از آن رهایی یابد.» (خبرگزاری جمهور)

معامله با حقانی / برخی اعضای مجلس سنا اظهارات اخیر مقامات امریکایی مبنی بر واگذاری سه ولایت کشور به شبکه‌ی حقانی را دخالت امور سیاسی افغانستان قلمداد نمودند. گل‌احمد اعظمی، با واکنش شدید به این خبر، اظهارات یک مقام امریکایی به روزنامه پاکستانی را نقض‌کننده‌ی حریم سیاسی و استقلالیت افغانستان خواند. اعظمی گفت: «مگر افغانستان خودش صاحب ندارد که آن‌ها تمامیت ارضی ما را به معامله می‌گیرند، این موضوع به صراحت دخالت در امور داخلی افغانستان است.» (جمهور)

 

 


صفحه 5 ـ پیدا و پناه

 

 



 

سیستم‌های کوچک آبیاری راه مبارزه با تغییرات اقلیمی

مطالعه‌ای که در مورد سیستم‌های کوچک آبیاری از طرف انستیتوت بین‌المللی تنظیم آب، صورت گرفته است، جایزه آب «استکهلم» را به خود اختصاص داده است. سیستم کوچک آبیاری می‌تواند میلیون‌ها دهقان را از اثرات مهیب تغییر اقلیم در امان نگه می‌دارد و مصونیت غذایی را ممکن سازد.

به گزارش صدای امریکا، انستیتوت تنظیم آب سویدن می‌گوید که نرخ مواد غذایی به سطح جهان رو به افزایش می‌باشد، این کار تا اندازه‌ای زیاد، مربوط به نبود بارش‌های موسمی و خشکسالی دوامدار در امریکا دانسته شده است.

تیموتی ویلیامز، آمر بخش افریقایی انستیتوت تنظیم آب می‌گوید که قبل از سال ٢٠٠٨ در جهان نرخ مواد غذایی بسیار پایین و ثابت بود: «در آن مقطع زمانی این مسأله باعث گردید تا سرمایه‌گذاری در بخش زراعت تقلیل یابد. ذخایر مواد غذایی جهان رو به تقلیل نهاد. مشکل را خشکسالی در کشورهای عمده مولد غله بیش‌تر ساخت و از این موقع استفاده کرده، احتکارکننده‌گان سود بیش‌تری بردند و مشکلات را در سال ٢٠٠٨ دامن زدند.»

این، آغاز بحران مواد غذایی محسوب می‌گردد که تا سال ٢٠٠٩ دوام یافت. از آن زمان به بعد، نرخ‌های بلند مواد غذایی به یک نورم مبدل گردید

ویلیامز می‌گوید: «پیش‌گویی‌ها نشان می‌دهند که زمان غذایی کم‌قیمت سپری گردیده است. ما قیمت‌های گزاف مواد غذایی را در سال‌های آینده شاهد خواهیم بود. این کار زنده‌گی مردم را خاصتاً در کشورهای رو به انکشاف به مخاطره مواجه می‌سازد زیرا آن‌ها سه بر چهار بخش عایدات خود را به خرید مواد غذایی اختصاص می‌دهند.»

در گزارش آب برای ثروت و مصونیت غذایی آمده است که تخنیک‌های سیستم‌های آبیاری کوچک می‌تواند محصولات را تا ٣٠٠ درصد افزایش بخشد. زیرا از سرمایه‌گذاری در این بخش عاید فراوان به دست می‌آید.

آمر بخش افریقایی انستیتوت تنظیم آب می‌گوید که در این سیستم استفاده از پمپ‌های ماشینی برای دسترسی به آب، جمع‌آوری آب باران، ساخت بندهای کوچک که چندین دهقان آن را برای آبیاری مزارع خویش به کار برده‌اند و همچنین کشت زمین‌ها در مناطق پایینی وادی‌ها که در آن جا رطوبت تجمع می‌کند و در تمام سال در آن زراعت صورت گرفته می‌تواند، و منحصر به فصل بارانی نمی‌باشد، صورت می‌گیرد.

این تخنیک‌ها نسبت به بندهای عظیم که در سال‌های ٦٠ معرفی شدند و مصارف زیادی را ایجاب می‌کردند کم‌مصرف‌تراند. در این سال‌ها تعداد زیادی از کشورها استقلال‌شان را به دست آوردند.

ویلیامز می‌گوید که سیستم‌های کوچک آبیاری برای زنان دهقان نیز خیلی مفید تمام می‌شود زیرا آن‌ها در تولید مواد غذایی در کشورهای روبه انکشاف سهم بزرگی دارند.

ویلیامز علاوه می‌کند که اگرچه برای بهبودی سیستم کوچک آبیاری صرف چندصد دالر به کار است با آن هم دریافت این مقدار پول برای زنان دهقان‌پیشه کار دشوار می‌باشد. از این سبب او می‌خواهد امکانات تمویل برای همه یکسان مهیا گردد.

 

شرکت‌هایی که نام‌شان هست او خودشان نه!

ـ مهران راد ـ

زیربنا نیاز اساسی افغانستان و توجه به آن، امری که تاکنون نبوده و بعد از این نیز بایدی اساسی است، اما این که تا چه اندازه به آن توجه خواهد شد، مشخص نیست.

سرک‌ها یکی از اساسی‌ترین زیربناهای هر کشوری است، زیربناهایی که متاسفانه در افغانستان اگرچه کمیت و میزان ساخت آن‌ها در ده سال گذشته به اندازه قابل توجهی بوده است، اما این سرک‌ها کیفیت کاری چندانی نداشته‌اند و سرک‌ها عمری کوتاه دارند.

بر اساس گزارش رسانه‌ها، افغانستان در سال‌های اخیر به ارزش بیش از هشت میلیارد دالر برای بازسازی شاهراه‌‌ها سرمایه‌گذاری کرده، اما اکنون نزدیک به نیمی از این جاده‌ها از بین رفته‌اند.

به نوشته بی‌بی‌سی، در یازده سالی که گذشت، بخش عمده‌ای از بزرگ‌راه‌های اصلی کشور قیرریزی شدند. اما یک گزارش وزارت فواید عامه، مسوول امور جاده‌ها، نشان می‌دهد که اکنون جاده‌هایی به ارزش ۳ میلیارد و شش‌صد میلیون دالر به بازسازی دوباره نیاز دارند.

به گونه مثال، قیر بخش زیادی از شاهراه تقریباً ۵۰۰ کیلومتری کابل ـ مزارشریف از بین رفته است. مقام‌ها علت آن را رفت و آمد بی‌رویه وسایط سنگین‌وزن می‌دانند. روزانه هزاران موتر در این شاهراه رفت و آمد می‌کنند؛ جاده‌ای که کابل را به کشورهای آسیای مرکزی وصل می‌کند، در برخی جاها اکنون بیش‌تر شبیه به جوی شده است.

سید مسعود، استاد اقتصاد دانشگاه کابل، می‌گوید: «حداقل عمر پروژه‌های زیربنایی مانند شاهراه‌ها باید ۱۲ سال باشد. در آلمان مثلاً عمر جاده‌ها بین ۵۰ تا ۱۰۰ سال برآورد شده است».

دولت افغانستان باید جزییات قراردادهای احداث بزرگراه را مشخص می‌کرد و در آن روشن می‌شد که هر جاده با فشاری که روی آن خواهد آمد، چه قدر دوام خواهد کرد؟ چه کسی مسوولیت حفظ و مراقبت آن‌ها را به عهده خواهد داشت و اگر در چند سال ویران شود، چه کسی پاسخ‌گو خواهد بود، این هم بخش دیگری از سخنان استاد مسعود بود در رابطه با وظایف دولت در مورد حفظ و نگه‌داری سرک‌ها.

هر کیلومتر از شاه‌راه‌های شمال با هزینه نزدیک به ۷۰۰ هزار دالر احداث شده که نرخی خیلی پایین‌تر از نرخ معمول در جهان نیست. اما کار احداث آن‌ها به شرکت‌های مختلفی واگذار شده بود که برخی حتی پروژه را نیم‌کاره رها و فرار کرده‌اند. دولت نیز قادر به پی‌گیری و محاکمه خیلی از آن‌ها نشده است.

نجیب‌اله اوژن، وزیر فواید عامه، بار دیگر بازسازی جاده کابل ـ شمال را در اولویت کاری خود قرار داده است. میراثی که برای او مانده، نیمی از جاده‌های افغانستان است که به بازسازی جدی و فوری نیاز دارند.

اوژن می‌گوید: ما باید توجه خاصی به حفظ و مراقبت جاده‌ها داشته باشیم. اکنون ۳۰ درصد وزارت من را کارمندان تخصصی و ۷۰ درصد آن را کارمندان اداری تشکیل می‌دهند. این وضعیت باید دگرگون شود.

«بارها در جراید، محافل مطرح شده و این که چرا در پروژه‌ها، مشکل به وجود می‌آید، سوالی است که یک دهه است در افغانستان به کرات تکرار شده ولی جواب همان یک جواب است که متاسفانه هم‌نام بزرگ افغانستان، فساد شده است و فساد یک امری است که همواره با نام افغانستان مطرح است و فساد اداری دلیل کل این مشکلات می‌باشد.» حکیم رضایی، کارشناس مسایل اقتصادی کشور، با این جمله اظهارات خود در مورد عدم توجه دقیق به اعمال پروژه‌ها در کشور را آغاز کرد.

وی گفت: در ردیف اول، وقتی که وزارت‌ها یا موسسات و کشورهای خارجی و یا حتی وزیران، می‌خواهند پروژه‌ها را در افغانستان اجرا کنند، در مرحله اول خود را در کل بودجه این پروژه سهیم می‌سازد، و مسأله دوم این است که خیلی از شرکت‌هایی که عنوان کلانی در گرفتن پروژه‌ها در کشور دارند، اصلاً موجودیت خارجی ندارند، یعنی هیچ کار اجرایی را انجام نداده‌اند، مثل شرکت برادران رییس‌جمهور که هنوز هیچ کار اجرایی را انجام نداده‌اند و فقط در دست اول پروژه‌ها را می‌گیرند و آن‌ها را به شرکت‌ها و موسسات دیگر منتقل می‌کنند که دست دوم می‌شود و این‌ها سهم خود را جدا می‌کنند.

رضایی همچنین اظهار داشت، مسأله دیگر این است که هیچ وقت نظارت در سیستم کاری افغانستان، متاسفانه در دهه گذشته به صورت اصولی نبوده، یا بهتر است بگوییم اصلاً نظارتی نبوده است و اگر هم بوده، با یک مقدار پول و با همان عنوان فساد حل شده و به همین دلیل است که همه سود علی‌الحساب خود را به منافع ملی ترجیح داده‌اند و به همین خاطر است که تمام پروژه‌ها روبنایی و زیربنایی در افغانستان ناکام بوده، نظارتی وجود نداشته، بودجه در زمان معین نرسیده، یا بودجه تقلیل یافته، وقتی که از وزارت‌خانه به شرکت دست اول منتقل می‌شود و به دست دوم، دست سوم، متاسفانه در هر مرحله بودجه‌ها کم و کمتر می‌شود و عموماً پروژه‌ها در افغانستان به همین ترتیب اجرا شده‌اند و پروژه‌ها کیفیت کاری پایین داشته‌اند و سیستم نظارتی هم در دهه گذشته در دولت فعال نبوده و هر کی هر کی شده و هر کس سود خود را در نظر گرفته است و پروژه‌ها را فقط برای سود خود اجرا کرده‌اند و کیفیت کاری متاسفانه تاکنون در کشور صفر بوده و اگر بعد از این هم نظارت جدی صورت نگیرد از سوی دولت یا واگذارکننده‌ها، وضعیت به همین صورت دوام خواهد یافت.

حکیم رضایی، کارشناس مسایل اقتصادی کشور، در مورد این که نظارت وظیفه و مسوولیت کیست، می‌گوید: من فکر می‌کنم که در قدم اول مسوولیت دولت افغانستان است، این پروژه‌ها برای دولت و ملت افغانستان اجرا می‌شود و دولت مسوولیت دارد که هم پروژه‌هایی که به صورت مشترک با جامعه جهانی اجرا می‌کند و یا هم این که جامعه جهانی تنها اجرا می‌کند و هم پروژه‌هایی را که از سوی وزارت‌ها به شرکت‌ها سپرده می‌شود، باید نظارت کند که کیفیت دارد یا ندارد.

وی ادامه داد: حداقل باید دولت یک سیستم نظارتی جدید و فعال را ایجاد کند که از کیفیت کارها، چه کارهای کوچک و چه کارهای بزرگ در افغانستان نظارت نماید.

وی در مورد معیارهایی که باید در تطبیق پروژها نیز مورد توجه قرار بگیرند، خاطرنشان ساخت: در کل کیفیت کاری حداقل جهان سومی باید مورد نظر باشد که متاسفانه افغانستان در سیستم کاری خود، نه سیستم آسیایی را بلکه حتی همین نظام نظارتی داخلی را نیز مورد ملاحظه قرار نداده است.

رضایی در پایان خاطرنشان ساخت: در هر فرمول کاری یک ملاحظات خاصی وجود دارد، سیستم کاری که در اروپا و امریکا وجود دارد، با کیفیت عالی، با نظارت عالی و با بودجه عالی انجام می‌شود، منتهی در کشورهای جهان سوم، بودجه به اندازه کاری که در اروپا صورت می‌گیرد، وجود ندارد، به همین دلیل است که کیفیت کاری در کل در آسیای میانه و یا حتی در شرق، کیفیت کاری یک مقدار پایین است، اما به این صورت هم نیست که اگر شما پروژه را اجرا کنید، یک سال نیز دوام نکند، کیفیت خاص خود را دارد. ولی همان نیز در افغانستان مورد توجه قرار نمی‌گیرد.

 

تشكيل كميته دایمي حق‌آبه‌هاي ايران،‌ تركمنستان و افغانستان

وزير نيروی ایران با تاكيد بر ارتباطات خوب ايران و تركمنستان، از تشكيل كميته دایمي حق‌آبه‌هاي سه كشور ايران، تركمنستان و افغانستان خبر داده است.

به گزارش ايسنا، مجید نامجو، وزير نيروی ایران، روز چهارشنبه در حاشيه ديدار خود با آنا گلدي باز مرادف، معاون رييس كابينه وزراي تركمنستان، با اشاره به ملاقات خود با معاون نخست‌وزير تركمنستان گفت: كارهاي بسيار خوبي با تركمنستان انجام داده‌ايم. سدي به نام سد دوستي بين دو كشور ساخته شده كه اهداف بسيار خوبي را پي‌ريزي كرده است. توانستيم با استفاده از آب آن سد، آب مورد نياز شهر مشهد را تامين كنيم.

وزير نيرو با اشاره به نگراني‌هاي مسوولان تركمنستان نسبت به اقدامات افغانستان تصريح كرد: دوستان تركمني نگراني‌هايي از بابت كارهايي كه افغانستان در بالادست اين سد انجام مي‌دهند، داشتند كه قرار شد در اين اجلاس مذاكراتي انجام شود و كميته‌اي به نام كميته دایمي حق‌آبه‌هاي سه كشور تشكيل شود.

نامجو افزود: با توجه به سرمايه‌گذاري‌هاي سنگيني كه ايران و تركمنستان انجام داده‌اند، اگر در بالادست هم سرمايه‌گذاري شود كه موجب از بين رفتن سرمايه‌گذاري‌هاي صورت گرفته شود، قطعاً به ضرر ايران و تركمنستان خواهد بود. انتظار داريم رييس‌جمهور افغانستان با ما همكاري كند و اين كميته به زودي در ايران،‌ تركمنستان و يا عشق‌آباد تشكيل شود و در مورد حق‌آبه‌ سه كشور تصميم‌گيري شود.

وزير نيروی ایران با اشاره به مذاكرات صورت گرفته در مورد ارتباطات آتي ايران و تركمنستان گفت: افتتاح بند شيرتپه كه پايين‌دست سد دوستي است از جمله موارد مورد مذاكره بود؛ قرار گذاشتيم رييس‌جمهور دو كشور براي افتتاح آن بيايند، اين بند آماده بهره‌برداري است.

وي افزود: علاوه بر آن ظرفيت‌هاي ويژه‌اي هم مانند ساخت نيروگاه برق آبي در سد دوستي وجود دارد كه اين موضوع احتياج به موافقت‌نامه دو كشور دارد؛ دو كشور نيز براي اين كار ابراز همكاري كرده‌اند.

 

بندر چابهار، جایگزین کراچی

مقامات افغان از آغاز نشست سه‌جانبه میان افغانستان، ‌هندوستان و ایران به منظور تقویت و گسترش همکاری‌های اقتصادی میان سه کشور خبر داده و می‌گویند که بر اساس این نشست، تاجران افغان می‌توانند به بندر چابهار دسترسی پیدا کنند.

به گزارش جمهور، نشست سه‌جانبه میان ایران، افغانستان و هند در شرایطی برگزار می‌شود که مشکلات تجارتی و ترانزیتی میان افغانستان و پاکستان روزبه‌روز افزایش یافته و هنوز هم موافقت‌نامه‌های تجاری با پاکستان جنبه عملی نیافته است.

مقامات در وزارت خارجه با بیان این که، اولین نشست سه‌جانبه میان هر سه کشور در تهران برگزار شده، می‌گویند، استفاده از بندر چابهار ایران برای تاجران افغان حایز اهمیت بوده و می‌تواند مشکلات تاجران در بخش ترانزیت را تا اندازه زیادی حل کند.

سید مسعود، استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل، در این زمینه گفت: مشکلات ترانزیتی میان پاکستان و افغانستان، مقامات افغان را تشویق برای پیدا کردن راهی به جز بندر کراچی جهت وارد ساختن واردات خویش نمود.

وی می‌افزاید؛ استفاده از بندر چابهار می‌تواند رقیبی بسیار بزرگ برای بندر کراچی به حساب بیاید و تسهیلاتی که مقامات ایران در این بندر در اختیار افغان‌ها قرار می‌دهند، ‌می‌تواند مشکلات زیادی از تاجران را حل نماید.

استاد مسعود خاطرنشان می‌سازد، اگر شرایط افغانستان تغییر نماید، این بندر می‌تواند جایگزین بنادر دیگر شود و این امر در صورتی تحقق می‌یابد که تغییری در برنامه‌های استراتیژیک امریکا در افغانستان رونما گردد.

به گفته‌ی وی اگر تسلط کشورهای خارجی به خصوص امریکا بر افغانستان کاهش یابد و افغانستان در بخش تجارت خارجی خویش مستقلانه عمل نماید، این موفقیت‌های گام به گام نصیب کشور خواهد شد.

این در حالی است که مسوولین در اتاق تجارت و صنایع نیز استفاده از بندر چابهار را حایز اهمیت می‌دانند و می‌گویند، ‌استفاده از چندین مرجع تجارتی، می‌تواند سهولت‌هایی را برای تاجران به بار آورد.

به گفته این مسوولین، نزدیکی ۶۰۰ کیلومتری این بندر نسبت به بندرعباس می‌تواند برای افغانستان به خصوص برای غرب کشور، سودمند تمام شده و با سرمایه‌گذاری تاجران، اموال به شکل مصوون‌تری انتقال پیدا کنند.

مقامات اتاق تجارت و صنایع بر این باورند که با وجودی که تا هنوز کشتی‌های بزرگ در این بندر لنگر انداخته نمی‌توانند، اما به زودی این مشکل حل شده و این بندر برای تاجران افغان قابل استفاده خواهد شد.

استاد مسعود به این عقیده است که بندر کراچی مانند بندری «مرگ‌آور» برای تاجران افغان بوده، که همیشه پاکستان به جای فعالیت‌های اقتصادی از آن به عنوان ابزاری سیاسی استفاده کرده‌اند، ‌اما حال تاجران افغان می‌توانند با استفاده از بندر چابهار مشکلات خویش را تا حد زیادی از بین ببرند.

 

کوتاه‌ترها

نمایشگاه تجاری / اتاق تجارت و صنایع افغانستان گفت که در نمایشگاه مشترک افغانستان و ایران در کابل، 25 شرکت تولیدی افغان در 25 غرفه و 38 شرکت تولیدی ایرانی در 38 غرفه انواع مواد غذایی، لوازم طبی، صنایع دستی، قالین، زیورآلات، وسایل الکترونیکی، دستگاه‌ها و وسایل ساختمانی و بالون‌های گازی را به نمایش گذاشتند. (وخت)

زعفران در بغلان / برنامه توزیع پیاز زعفران از طرف ریاست زراعت و آبیاری ولایت بغلان به زارعان آغاز گردید. در این برنامه 2806 کیلوگرام پیاز زعفران در شهر پل‌خمری و ولسوالی‌های بغلان مرکزی، دهنه غوری، نهرین، خنجان و دوشی زرع می‌گردد. پیش از این فارم تحقیقاتی زعفران در پوزه‌ایشان شهر پل‌خمری فعال شده بود و تشخیص داده شد که خاک این منطقه برای زرع زعفران مناسب است. (باختر)

برق و آب هرات / هزینه‌ای بالغ بر ۵۰۰ میلیون دالر را برای اعمار زیرساخت بندهای برق آبی و کانال‌های آبرسانی ولایت هرات اختصاص داده شده است.‌ مسوولین وزارت انرژی و آب کشور می‌گویند کار بند سلما که از مدتی بدین سو به حالت تعلیق درآمده بود، تا یک ماه دیگر مجدداً آغاز به کار خواهد کرد. کار ساخت کانال‌های آبی تمام ولسوالی‌های هرات در حال حاضر جریان دارد. (جمهور)

کارخانه ذوب آهن / بزرگ‌ترین کارخانه ذوب آهن غرب افغانستان با هزینه‌ای بالغ بر هشت میلیون دالر و ظرفیت روزانه تولید 80 تن آهن به بهره‌برداری رسید. این کارخانه روزانه 80 تن آهن تولید کرده و زمینه کار و اشتغال 200 نفر را فراهم کرده است. مدیریت این کارخانه مصمم است در چارچوب برنامه‌ای چهارساله، درآمدهای این شرکت را تا سقف 24 میلیون دالر برابر معیارهای جهانی افزایش دهد. (فارس)

راه آهن خواف ـ هرات / ایران در نظر دارد تا پایان سال جاری بخش سوم راه آهن خواف ـ هرات را با هزینه 75 میلیون دالر کمک بلاعوض تکمیل کند. ولی‌محمد رسولی، معین وزارت فواید عامه گفت: بخش سوم و چهارم راه آهن خواف ـ هرات در خاک افغانستان قرار دارد. بخش سوم آن 62 کیلومتر طول دارد. ساخت بخش چهارم این خط آهن را بانک توسعه آسیایی تمویل خواهد کرد. (فارس)

معادن هرات / داکتر داوود صبا، والی هرات، گفت: قرار است تا ده روز آینده در ولسوالی‌های غوریان، ادرسکن و شماری دیگر از مناطق شمالی ولایت هرات، از سوی مهندسین امریکایی تحقیقاتی جهت استخراج گاز، آهن و مس از معادن سروی‌شده‌ی این مناطق صورت گیرد. (جمهور)

خربزه قندوز / با وجود تلاش‌های ریاست زراعت ولایت کندز، آفت‌های خربزه، اقتصاد کشاورزان در قندوز را به لرزه آورده است. در کنار مرض مگس خربزه، سیاهی دیگری در خربزه‌های قندوز پیدا شده که داخل آن را فاسد می‌کند. (بست باستان)

 

 


صفحه 6 ـ چهاراطراف

 

 



 

چه خبر از هم‌سایه‌ها؟

 ازبکستان

پارلمان ازبكستان روز پنج‌شنبه راي به ممنوعيت استقرار هر گونه پايگاه نظامي خارجي در خاك اين كشور داد.

نماينده‌گان مجلس سناي ازبكستان كه مجلس علياي پارلمان محسوب مي‌شود، در نشستي عمومي يك لايحه سياست خارجي را به تصويب رساندند. اين سند كه عنوان داشت ازبكستان در هيچ گونه بلوك سياسي و نظامي مشاركت نخواهد كرد، به اين كشور اجازه هيچ گونه استقرار پايگاه نظامي خارجي و يا ديگر تاسيسات در خاك آن را نمي‌دهد.

عبدالعزيز كامل‌اف، وزير امور خارجه ازبكستان در اين نشست اظهار داشت كه ازبكستان اين حق را براي خود محفوظ مي‌داند كه هرگونه توافق بين كشوري را در صورتي كه تبديل به بلوك‌هاي سياسي و نظامي شوند، ترك كند.

اين سند كه پيش از اين توسط مجلس سفلي پارلمان نيز تصويب شده بود، پس از امضا شدن توسط اسلام كريم‌‌اف، ریيس‌جمهور ازبكستان قانون خواهد شد.

ازبكستان در ماه جون عضويت خود در سازمان پيمان امنيت مشترك را كه يك ایتلاف نظامي كشورهاي مستقل ميان كشورهاي مشترك‌المنافع است، به حال تعليق درآورد. (شینهوا)

 چین

وزارت تجارت چین اعلام کرد که در سال گذشته میلادی ارزش سرمایه‌گذاری مستقیم چین در خارج از این کشور به 74 میلیارد و 650 میلیون دالر رسیده است که این رقم رکوردی جدید بوده و در مقایسه با سال 2010 میلادی 8.5 درصد افزایش را نشان می‌دهد.

بر این اساس، از سال 2002 تا 2011 میزان رشد سالانه سرمایه‌گذاری خارجی چین 44.6 درصد بوده است.

در همین حال گفته شده است که چین در سال گذشته هفت میلیارد و 561 میلیون دالر در اتحادیه اروپا سرمایه‌گذاری کرده است که در مقایسه با سال پیش از آن 26.8 درصد رشد نشان می‌دهد.

همچنین چین یک میلیارد و 811 میلیون دالر در امریکا سرمایه‌گذاری کرده است که این رقم نیز 38.5 درصد افزایش داشته است. (ایسنا)

 ایران

تازه‌ترين آمار گمرك ايران نشان مي‌دهد كه این کشور در چهار ماهه نخست سال 1391 با 168 كشور جهان تبادلات تجاري داشته است.

بر اين اساس تراز بازرگاني خارجي ایران بدون احتساب نفت، گاز و خدمات؛ در چهار ماهه نخست امسال با 84 كشور دنيا منفي و با 84 كشور ديگر مثبت بوده است. در اين مدت ارزش واردات 63.75 درصد از ارزش كل مبادلات خارجي این كشور را به خود اختصاص داد.

عراق، افغانستان، هند، اندونزي و تركمنستان كشورهاي طرف معامله ايران با بيش‌ترين تراز تجاري مثبت طي چهار ماهه نخست امسال بودند. در حالي كه امارات، تركيه، کوریای جنوبي، سوئيس و آلمان كشورهاي طرف معامله ايران با بيش‌ترين تراز تجاري منفي در همين مدت بودند. (ایسنا)

 ترکمنستان

يك حزب جديد در تركمنستان براي اولين بار پس از استقلال اين كشور در سال 1991 تشكيل شده است. حزب «صنعتگران و كارآفرينان» نشست افتتاحيه خود را روز سه‌شنبه هفته گذشته برگزار كرد.

تلويزيون دولتي تركمنستان گزارش كرد كه «اورازمحمد محمداف»، يكي از اعضاي اين حزب كه توسط «قربان قلی بردی محمداف»، ریيس‌‌جمهور اين كشور وارد اين حزب شد، به عنوان ریيس اين حزب انتخاب شد.

در ماه جنوری، دولت تركمنستان قانوني تصويب كرد كه بر اساس آن مخالفان دولت مي‌توانند به طور رسمي حزب تشكيل دهند. براي اين كه گروه‌هاي مختلف اجازه تشكيل حزب مخالف داشته باشند، بايد يكي از ساختارهاي اداره‌كننده احزاب درون قلمرو تركمنستان حضور داشته باشد؛ بندي كه موجب مي‌شود تا گروه‌هاي مخالف ديگر كه رهبران‌شان در تبعيد به سر مي‌برند، نتوانند به طور قانوني حزب مخالف تشكيل دهند.

پس از مرگ صفرمراد نيازاف، ديكتاتور پيشين تركمنستان، در سال 2006، قربان‌قلي بردي محمداف تصدي سمت رياست‌جمهوري تركمنستان را بر عهده گرفت. در ۲۶ دسمبر سال ۲۰۰۶ قربان‌قلی بردی محمداف در مجلس شورای ملی با حمایت اکثریت نماینده‌گان نامزدی خود را برای تصدی ریاست‌جمهوری ترکمنستان اعلام و در ۱۱ فبروری سال ۲۰۰۷ با به دست آوردن 89.23 درصد کل آرا، به عنوان دومین رییس‌جمهور ترکمنستان انتخاب شد. وي در مبارزات انتخاباتي، هفت رقيب خود را متشكل از وزيران و كارآفرينان كنار زد و بسياري از آن‌ها دستاورد او را تبريك گفتند.

وي از آغاز تصدي سمت رياست‌جمهوري تركمنستان، به اجراي طرح‌هاي اصلاحي پرداخت و يك نظام چندحزبي را ايجاد كرد. اين در حالي است كه بسياري از منتقدان معتقدند كه نظام دولت تركمنستان همچنان استبدادي است و وي را به ظاهرفريبي متهم مي‌كنند.

سازمان ديده‌بان حقوق بشر در آخرين گزارش ساليانه خود اعلام كرد كه گروه‌هاي رسانه‌یي و مذهبي در تركمنستان با «محدوديت‌هاي شديدي» مواجه هستند. (ایسنا)

 تاجکستان

گسترش روابط تاجکستان و امریکا و وعده کمک امریکا برای تقویت مرز تاجکستان با افغانستان بخشی از جدیدترین اخبار و تحولات در منطقه آسیای مرکزی است.

در محل وزارت خارجه ازبکستان جورج کارول، سفیر تام‌الاختیار امریکا در ازبکستان، با مقامات این وزارتخانه دیدار کرد.

در این دیدار، محور گفت‌وگوها بر گسترش همکاری‌های دو کشور در زمینه‌های مختلف بود و نتایج دور سوم مذاکرات سالانه واشنگتن ـ تاشکند در رابطه با مسایل تجاری و اقتصادی مورد بررسی قرار گرفت.

در جریان دور سوم مذاکرات سالانه ازبکستان با امریکا 21 پروژه به مبلغ 2.8 میلیارد دالر در زمینه‌های ماشین‌آلات، فلزات، انرژی، استخراج نفت و گاز، پتروشیمی، الکتروانرژی، صنایع فلزی و محصولات غذایی به امضا رسید.

حجم تبادلات تجاری در سال 2011 بین دو کشور 127 میلیون دالر بوده است و حجم سرمایه‌گذاری امریکا در ازبکستان 2 میلیارد دالر تخمین زده شده است.

هم اکنون بیش از 241 کمپنی امریکایی در ازبکستان در زمینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری کرده‌اند. (فارس)

 

جنبش عدم تعهد؛ چرا مهم‌تر از گذشته؟

ـ سید موسی ـ

یکی از مهم‌ترین رویدادهای اخیر در منطقه و جهان، برگزاری شانزدهمین اجلاس جنبش عده تعهد می‌باشد، جنبشی که در سال‌های دور و با هدف مقابله با جهان دوقطبی به میان آمد و امروز بعد از سازمان ملل متحد، بزرگ‌ترین سازمان بین‌المللی به حساب می‌آید.

شانزدهمین اجلاس این جنبش در تهران پایتخت ایران برگزار و همزمان با آن، محمد مرسی رییس‌جمهور مصر، ریاست این جنبش را برای سه سال آینده به ایران سپرد.

جنبش کشور‏های غیرمتعهد، جنبش عدم انسلاک یا جنبش عدم تعهد در سال ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰ خورشیدی در اوج جنگ سرد و فضای دوقطبی بین غرب و شرق با هدف وحدت میان کشورهایی که نه در اردوگاه کمونیسم و نه در اردوگاه سرمایه‌داری (امپریالیسم)، قرار داشتند، تشکیل شد. با اتمام دوران جنگ سرد، هم اکنون اعضای این جنبش را بیش‌تر کشورهای در حال توسعه تشکیل می‌دهند.

نخستین تلاش برای ایجاد همگرایی میان کشورهایی که بعدها به غیرمتعهدها معروف شدند، در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ در شهر باندونگ اندونزی انجام شد. جواهر لعل نهرو، جمال عبدالناصر و احمد سوکارنو رؤسای وقت حکومت کشورهای هند، مصر و اندونزی در این اجلاس اندیشه تشکیل چنین سازمانی را مطرح کردند. چون این اتفاق کمی بعد از استقلال هند رخ می‌داد، تحت تاثیر جهان‌بینی ماهاتما گاندی نیز قرار داشت.

در ۱۹۶۱ اولین اجلاس سران عدم تعهد با حضور مارشال یوسیپ بروز تیتو رهبر یوگسلاوی، قوام نکرومه رهبر غنا، جمال عبدالناصر رییس جمهور مصر، جواهر لعل نهرو نخست‌‌وزیر هند و احمد سوکارنو رهبر استقلال اندونزی در کنفرانسی که در شهر بلگراد در کشور یوگسلاوی برگزار شد و این سازمان موجودیت خود را اعلام کرد.

با پایان جنگ سرد و فروپاشی اردوگاه سوسیالیسم کشورهای عضو جنبش عدم تعهد دچار نوعی بی‌هویتی شده و دلیل وجود این جنبش که ایجاد موازنه منفی بین دو ابر قدرت دوران جنگ سرد بود از بین رفته است. عده‌ای را فرض بر این است که جنبش عدم تعهد، وارث موازین ضد امریکایی یا همان ضد امپریالیستی است.

این در حالی است که بسیاری از تحلیل‌گران سیاسی، فلسفه وجودی چنین سازمانی را وابسته به جهان دوقطبی می‌دانند و دلیلی برای ادامه حضور جنبش در صحنه بین‌المللی با معیارها و مختصات دوران جنگ سرد نمی‌بینند. ۱۲۰ کشور جهان که تقریباً بیش از دو سوم اعضای سازمان ملل متحد را تشکیل می‌دهند، عضو جنبش عدم تعهد می‌باشند. هم‌اکنون کشور ایران ریاست دوره‌یی این جنبش را بر عهده دارد. گفتنی است که سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد هر سه سال یک بار در اجلاسی با همین نام گرد هم می‌آیند.

«با توجه به این که جنبش عدم تعهد در بحبوحه جنگ سرد و دهه‌های 60 و 70 شکل گرفت، در آن دوره کشورهایی که تازه استقلال پیدا کرده بودند، مثل اندونزیا در دوره سوکارنو، هندوستان در دوره گاندی و مهرو و یا هم یوگسلاویا، با توجه به عقاید استقلال‌خواهی که داشتند، به دنبال این بودند که راهبردی را روی دست بگیرد که وابسته‌گی حداقلی را به قدرت‌های آن دوره شامل بلوک شرق و غرب داشته باشند، مثل شوروی و امریکا و از این منظر عموماً کشورهایی که به دنبال کسب استقلال بودند، این‌ها عضو این جنبش شدند و به همین دلیل کشورهای در حال استقلال به شدت از این جنبش حمایت کردند و در سال‌های پایان جنگ سرد و البته اکنون اعضای آن به 120 کشور می‌رسد و 17 کشور نیز به عنوان ناظر در آن حضور دارند.» این گفته‌هایی بود از داکتر سردارمحمد رحیمی، استاد دانشگاه، در مورد جنبش عدم تعهد و ایجاد آن.

به گفته وی، اصولاً کشورهایی که در آن دوره نیازمند استفاده از کمک‌های قدرت‌های بزرگ بودند و برای این که یک پشتوانه سیاسی برای خودشان به وجود بیاورند، عضو این جنبش شدند.

داکتر سردارمحمد رحیمی، در مورد برگزاری اجلاس جنبش عدم تعهد اظهار داشت، درست است که در طول چندسال گذشته، تابع بسیاری از مسایل بین‌المللی خیلی پررنگ نبوده، اما اجلاس این جنبش هر سه سال یک بار در سطح سران و در یکی از کشورهای عضو برگزار می‌شود همان طور که در سال 2009 در شرم‌الشیخ مصر اجلاس پانزدهم جنبش عدم تعهد برگزار شده بود.

به گفته وی، مسأله این است که با توجه به تحولاتی که در نظام بین‌الملل به وجود آمده است، ماهیت و موضوعیت سازمان‌هایی مثل جنبش عدم تعهد تا یک حدی تغییر کرده است. چون جنبش عدم تعهد در شرایط فعلی نیاز به بازتعریف ساختارها و فعالیت‌های خود دارد، به همین دلیل بعد از جنگ سرد، اجلاس‌هایی که این جنبش برگزار کرده، خیلی چشم‌گیر نبوده، ولی تحولات نظام بین‌الملل در سال‌های اخیر و همچنین وضعیت برخی کشورهای عضو جنبش مثل مصر، سوریه، تونس و لیبیا و همچنین وضعیتی که در ایران و در خاورمیانه و افغانستان به وجود آمده، این بار برگزاری اجلاس جنبش عدم تعهد، بسیار با اهمیت تلقی می‌شود و مورد توجه قرار گرفته است.

نامبرده سپس اظهار داشت: جنبش عدم تعهد و اجلاس دور شانزدهم آن، به ویژه با تحریم‌هایی که متوجه ایران است و فشارهایی که بر این کشور وجود دارد، برگزاری آن در تهران می‌تواند یک بار تبلیغاتی گسترده برای ایران داشته باشد و به یک نوعی تقابل جنبش عدم تعهد و اعضای آن با امریکا که در شورای امنیت سازمان ملل متحد حضور دارد، نشان می‌دهد.

یکی از مسایل جنجال‌برانگیز در اجلاس شانزدهم جنبش عدم تعهد، بحث حضور بان کی مون، سرمنشی ملل متحد بود که با مخالفت امریکا مواجه گردیده بود. امری که بالاخره با حضور بان کی‌مون در تهران خاتمه یافت.

داکتر رحیمی در این مورد اظهار داشت: از آن جایی که جنبش عدم تعهد محل حضور کشورهای در حال توسعه و کشورهای جهان سوم آسیایی، امریکای لاتین و افریقایی می‌باشد و عمدتاً کشورهای اروپایی و قدرت‌های بزرگ مثل امریکا، انگلیس و فرانسه، به عنوان اعضای دایم شورای امنیت در آن دخالت و حضوری ندارند، پس یک تقابلی است بین دنیای جهان اول که شامل اعضای دایم شورای امنیت و همان 5 کشور معروف، و کشورهای جهان سوم که شامل کشورهای در حال توسعه می‌باشد که با هم روبه‌رو شده‌اند.

به گفته رحیمی، امریکا و اسراییل به دنبال این بودند که بتوانند با جلب رضایت برخی از سران کشورهای جنبش عدم تعهد، مانع حضورشان در این اجلاس شود تا اعضای شرکت‌کننده در اجلاس تهران به حداقل برسد، با توجه به این که امریکایی‌ها و غربی‌ها به دنبال افزایش فشارهای سیاسی و بین‌المللی بر ایران هستند، حضور سرمنشی ملل متحد در این اجلاس می‌توانست یک دست‌آورد کلان برای ایران باشد که امریکا و اسراییل مخالف آن بودند و سعی داشتند با عدم حضور مون، به کاهش اعتبار این اجلاس دامن زنند ولی بان کی مون، سرمنشی ملل متحد، مجبور است که در سازمان‌های بزرگ بین‌المللی مثل جنبش عدم تعهد که بیش از 120 عضو دارد، حضور داشته باشد و از این منظر فکر می‌کنم که حضور بان کی مون، یک رویه و اقدام عادی است که باید از سوی سازمان ملل متحد صورت می‌گرفت ولی خواست امریکا و اسراییل یک خواست سیاسی برای افزایش فشارها بر ایران بود.

 

رامنی: رهبری امریکا در سطح جهان را احیا خواهم کرد

میت رامنی نامزدی حزب جمهوری‌خواه برای رقابت در انتخابات ریاست‌جمهوری ماه نوامبر در برابر باراک اوباما، رییس‌جمهور فعلی امریکا را رسماً پذیرفته است.

به گزارش رادیو آزادی او این نامزدی حزب جمهوریخواه را در سومین و آخرین جلسه ملی این حزب در تامپا در ایالت فلوریدا در جنوب امریکا پذیرفت.

میت رامنی گفت: «آقای رییس و نماینده‌گان من نامزدی شما را در مورد خود برای اشتراک در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده قبول کردم. من این کار را با تواضع انجام دادم و از اعتماد که بر من کردید عمیقاً خرسند شده‌ام. این یک افتخار بزرگ است. اما یک مسوولیت بزرگ‌تر است و امشب از شما می‌خواهم تا برای داشتن یک آینده بهتر قدم برداریم.»

رامنی گفت که اوباما نتوانسته وعده خود را در مورد تغییر و امید عملی سازد و در انجام آن ناکام مانده است. او خودش را به حیث بهترین مایه امیدواری برای بهبود اقتصاد خدشه‌دارشده امریکا و احیای وعده امریکا خواند.

رامنی هم‌چنین وعده سپرد که رهبری ایالات متحده امریکا را در سطح جهان احیا خواهد کرد.

او وعده داد که موقف سخت‌تری را علیه برنامه هسته‌یی ایران اتخاذ خواهد کرد.

ده‌ها میلیون نفر این سخنرانی رامنی را که قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری ششم ماه نوامبر انجام شد، از طریق تلویزیون تماشا کردند.

قبل از برگزاری انتخابات، رامنی و اوباما در نظرسنجی‌ها با تفاوت اندک به پیش رفته‌اند.

 

کوتاه‌ترها

جنگوی / طارق افریدی، یک قوماندان کلیدی تحریک طالبان پاکستانی، روز سه‌شنبه در خیبرایجنسی به ضرب گلوله کشته شد. منابع خبری گفتند افریدی هنگام اسب‌سواری هدف تیراندازی خسربره‌اش قرار گرفت و جابه‌جا کشته شد. وی عضویت گروه ممنوعه لشکر جنگوی را نیز داشت. (باختر)

پوتین ـ عدم انسلاک / رییس‌جمهور روسیه در پیام خود برای شرکت‌کننده‌گان در اجلاس سران جنبش عدم تعهد در ایران خاطرنشان ساخت کشور وی برای گسترش تعامل با این جنبش آماده است. سایت کرملین روز پنج‌شنبه از قول پوتین نوشت: «روسیه پی‌گیرانه سیاست خارجی متوازنی را دنبال کرده و برای فضای یگانه اقتصادی بدون خطوط جداکننده تلاش می‌ورزد. ما آماده گسترش آتی تعامل با جنبش عدم تعهد برای صلح و شکوفایی و به نفع تمام بشریت هستیم». (ریانووستی)

سوریه / نشست اعضای شورای امنیت برای اقدامی فوری در جهت حمایت از جان غیرنظامیان سوریه و ایجاد منطقه امن مرزی در این کشور به نتیجه نرسید. این نشست که به دعوت فرانسه، رییس دوره‌یی شورای امنیت روز پنج‌شنبه برپا شد، با غیبت وزرای خارجه سه عضو دایم شورای امنیت (امریکا، روسیه و چین) همراه بود و از اعضای غیردایم هم تنها سه کشور کلمبیا، مراکش و توگو در سطح وزیر در آن شرکت کرده بودند. تنها عضو دایم شرکت‌کننده در این نشست وزیر خارجه انگلیس بود. (یورونیوز)

ایران هسته‌یی / آژانس بین‌المللی انرژی اتومی در تازه‌ترین گزارش خود گفته است، ایران ظرفیت تولید انرژی هسته‌یی خود را دو برابر کرده است. ایران تعداد سانتریفوژهای غنی‌سازی یورانیم با غلظت بالا، در تاسیسات فردو را از ماه می سال جاری از 1064 به 2014 افزایش داده است. این کشور تحقیقات آژانس در مجتمع پارچین را با اختلال قابل ملاحظه‌ای مواجه کرده است. (یورونیوز)

مرسی در نم / رییس‌جمهور مصر در شانزدهمین اجلاس جنبش غیرمتعهدها در سخنرانی خود در این اجلاس از جنبش اعتراضی مردم سوریه علیه حکومت بشاراسد دفاع کرد و گفت: «این یک وظیفه اخلاقی است که در کنار مردم سوریه و علیه رژیم ستمگری که مقبولیت خود را از دست داده بایستیم. این یک ضرورت سیاسی و استراتژیک است. این از باور ما نسبت به یک سوریه مستقل برمی‌خیزد و همه ما باید پشتیبانی کامل‌مان را از مبارزه مردمی که خواهان آزادی و عدالت در سوریه هستند بیان کنیم.» (یورونیوز)

کودتای نظامی در امریکا / لوی سارنوالی امریکا اعلام کرد گروهی از نظامیان این کشور که قصد سرنگونی دولت و ترور باراک اوباما رییس‌جمهور این کشور را داشتند، به دستور دستگاه قضایی دستگیر شدند. این عده موظفین پایگاه نظامی «فورت استیوارت» ایالت جورجیا بودند. این عده برخی از همکاران خود را به دلیل مخالفت با کودتا و جلوگیری از فاش شدن رازشان کشته‌اند. (العربیه)

 

 


صفحه 7 ـ قهوه‌خانه

 

 



 

5 عامل مؤثر در موفقیت افراد موفق

در واقع دلیل موفقیت در انجام برخی کارها این است که روش متفاوتی برای انجام‌شان در پیش گرفته می‌شود، نه این که آدم‌های متفاوتی بخواهند کار را انجام دهند. در این گزارش از کارهایی برای شما صحبت می‌کنیم که افراد موفق برای رسیدن به موفقیت، آن‌ها را با روشی متفاوت به انجام می رسانند.

1ـ جزئی‌نگری

افراد موفق اصولاً از کلی‌گویی بیزارند و برای هر هدف خود ریزترین چهارچوب‌های ممکن را ترسیم می‌کنند. به عبارت دیگر موفق‌ها، جزئیات را در می‌یابند. به عنوان نمونه هدف‌گذاری برای کم کردن 5 کیلو از وزن بسیار مؤثرتر از گفتن این است که می‌خواهم مقداری از وزنم را کم کنم.

این نوع هدف‌گذاری، دید روشن‌تری را برای رسیدن به هدف به شما می‌بخشد و بر انگیزه‌تان برای نیل به هدف نیز می‌افزاید.

2ـ قدرشناسی از لحظه‌ها

شبانه‌روز افراد موفق هم مثل سایرین، 24 ساعت است، نه بیش‌تر! پس آن چه بیش از هر چیز به آن‌ها در موفق شدن کمک می‌کند این است که لحظه‌ها را در می‌یابند.

قدرشناسی لحظه‌ها، کاری که موفق‌ها به خوبی از پس آن برمی‌آیند، در واقع به چنگ آوردن و قاپیدن لحظه‌ها با تمام قدرت است، پیش از آن که از دست در بروند.

3ـ خودارزیابی

موفق‌ها با نهایت صداقت و راستی با خود برخورد می‌کنند یا به زبان دیگر با خودشان رو راست می‌باشند. آن‌ها تلاش می‌کنند خود را به طور منظم مانیتور و نظارت می‌کنند.

این ارزیابی‌ها به این خاطر است که مسیر آینده تا رسیدن به هدف با ناهمواری‌ها و کژی‌های کمتری همراه باشد.

4ـ خوش‌بینی واقع‌گرایانه

خوش‌بینی و واقع‌گرایی دو اصل مهم در راه رسیدن به هدف هستند که وقتی در کنار هم قرار گیرند، یک ایده‌آل فکری می‌سازند.

موفق‌ها به توانایی خود در راه رسیدن به هدف ایمان دارند و از کاه، کوه نمی‌سازند. موانع را مثل دیو نمی‌بینند و از خوشی‌ها هم بی‌اندازه سرمست نمی‌شوند.

5ـ بهتر بودن به جای خوب بودن

موفق‌ها هرچند واقع‌بین هستند، اما به کم هم قانع نمی‌شوند. به سخن دیگر تا وقتی فرصتی برای بهتر شدن دارند، خوب بودن را بر نمی‌تابند.

برای افراد موفق استفاده حداکثری از توانایی‌ها برای بهتر شدن، آرمانی است که به عمل تبدیل می‌شود، هر چند واقع‌گرایی فدای آرمان‌گرایی نمی‌شود.

 

ارقام باورنکردنی مصرف آب توسط شما!

شما در قهوه‌خانه نشسته‌اید و گارسون برای شما یک پیاله قهوه می‌آورد. چه فکر می‌کنید؟ این فقط یک پیاله قهوه ساده است یا یک پیاله آب جوش که با قهوه ترکیب شده؟ نه، برای مقدار دانه‌های قهوه‌ای که بتوان یک پیاله قهوه درست کرد، 180 لیتر آب نیاز است! برای تولید قهوه در سراسر جهان سالانه 85 میلیارد متر مکعب آب به مصرف می‌رسد.

این نگران‌کننده است، ما نمی‌دانیم روزانه چه قدر آب مصرف می‌کنیم. مصرف هر فرد در هند 20 لیتر، در امریکا 295 لیتر و در دبی 500 لیتر است. اما مصرف آب هر فرد در استفاده از مواد غذایی به 4 هزار لیتر در روز می‌رسد. به منظور جلوگیری از قلت آب آشامیدنی، انسان‌ها سالانه از تاریخ 26 تا 31 آگست از هفته جهانی آب تجلیل می‌شود. مسأله آب و تغذیه در مرکز بحث‌های این هفته قرار دارد.

جواری، برنج و گندم، مواد غذایی هستند که پر مصرف بوده و برای انسان‌ها با اهمیت هستند. سالانه 245 میلیون تن جواری در جهان کاشت و برداشت می‌شود که بخش اعظم آن در امریکا است. برای تولید هر کیلوگرام جواری، 760 لیتر آب نیاز است. اما در هندوستان به خاطر وضعیت جغرافیایی، 2450 لیتر آب برای هر کیلوگرام جواری به مصرف می‌رسد.

برنج غذای اصلی بیش از نیمی از ساکنان کره زمین است. سالانه بیش از 672 میلیون تن برنج برداشت می‌شود. هرچند برای هر کیلوگرام برنج تا هنگام برداشت، 1670 لیتر آب مصرف می‌شود، اما با جدا شدن پوست برنج (شالی) یک سوم وزن آن کاهش پیدا می‌کند که میزان آب مصرفی برای تولید هر کیلوگرام برنج را به 2500 لیتر می‌رساند.

گندم جزو سه غذای اصلی انسان‌هاست. سالانه 650 میلیون تن گندم تولید می‌شود که بخش اعظم آن توسط انسان به مصرف می‌رسد. برای تولید این گندم 790 میلیارد متر مکعب آب مصرف می‌شود. مصرف این آب در مناطق مختلف یکسان نیست. در سلواکیا برای هر کیلوگرام گندم، 465 لیتر آب نیاز است. این در حالی است که در سومالیا هر کیلوگرام گندم برای به عمل آمدن به 18 هزار لیتر آب نیاز دارد.

سالانه 600 میلیون تن شیر در سراسر جهان تولید می‌شود. اما قبل از این که یک گاو به شیردهی برسد و شیرش دوشیده شود، روزانه به یک‌هزار لیتر آب برای تولید غذای این حیوان نیاز است. برای تولید شیر خشک به پنج برابر این میزان آب نیاز است. از یک لیتر شیر می‌توان 200 گرام شیر خشک تولید کرد.

برای تولید هر کیلوگرام پنیر به 10 کیلوگرام شیر نیاز است. هرچه پنیر سخت‌تر باشد، میزان شیر مصرف شده در آن نیز بیش‌تر است. برای تولید هر کیلوگرام پنیر «پارمزان» که تقریباً دو سال تاریخ مصرف دارد، به 16 لیتر شیر نیاز است.

برای تولید هر تخم مرغ به 200 لیتر آب نیاز است. مرغ‌ها اکنون دیگر خود در جست‌وجوی غذا نیستند بلکه در قفس‌ مرغداری‌ها نگه‌داری می‌شوند و باید به آن‌ها غذا داد. بخشی از غذای آن‌ها از گندم و جواری تشکیل شده است.

برای تولید هر کیلوگرام گوشت مرغ به 4235 لیتر آب نیاز است. هر مرغ 38 روز در مرغداری غذا و آب دریافت می‌کند. هرچند پرورش مرغ با روش نگه‌داری انبوه در مصرفِ «جا» و آب صرفه‌جویی می‌کند، اما تمیز نگاه ‌داشتن محل زنده‌گی و زدودن فضله مرغ با آب، باعث آلوده‌گی منابع آبی می‌شود.

شما که دهان‌تان برای خوردن یک توته کباب گوشت گاو، آب می‌افتد، باید بدانید که برای تولید هر کیلوگرام گوشت گاو به 15000 لیتر آب نیاز است. اگر برای پرورش گاوی که شما از گوشت آن نوش جان می‌کنید از جواری استفاده شده باشد، میزان آب مصرف شده چند برابر افزایش می‌یابد.

کباب یکی از غذاهای دلچسب افغان‌ها است. در بسیاری از مناطق از گوشت گاو، گوسفند و یا هم مرغ برای کباب استفاده می‌شود. برای تولید هر کیلوگرام گوشت گوسفند ۱۰ هزار لیتر و هر کیلو گوشت گاو ۱۵ هزار و ۴۰۰ لیتر آب مصرف می‌شود. اگر برای هر سیخ کباب ۱۰۰ گرام گوشت درنظر گرفته شود، با این حساب ۲۵۴۰ لیتر برای تولید این گوشت (بدون این که پیاز و دیگر مواد به کار رفته در کباب را حساب کنیم) آب مصرف شده است.

بین ۷۰ تا ۸۰ درصد از منابع آب شیرین موجود در جهان برای تولیدات زراعتی و مالداری به مصرف می‌رسند. برای صرفه‌جویی در مصرف آب می‌توان محصولاتی را که نیاز به آب بیش‌تر دارند، در مناطقی تولید کرد که از منابع آبی بالایی برخوردار هستند. افریقا قاره‌ای است که عمق بحران نبودن آب را به جهان نشان داده است.

(دویچه وله)

 

باهوش‌ترین فرد جهان کی بود؟

از آن جا که ضریب هوشی انسان‌های معمولی بین ۸۵ تا ۱۱۵ است، فردی که ضریب هوشی ۲۵۰ داشته باشد، قطعاً نابغه محسوب می‌شود.

به نوشته برنا، ویلیام جیم سایدیس، باهوش‌ترین فرد تاریخ بود که توانست در یک ساله‌گی بنویسد، در ۵ ساله‌گی به ۵ زبان رایج دنیا صحبت کند و در ۱۱ ساله‌گی استاد دانشگاه هاروارد شود!

سایدیس در سال ۱۸۹۸ در امریکا به دنیا آمد و در سن ۴۶ ساله‌گی نیز از دنیا رفت.

او توانایی خارق‌العاده‌ای در یادگیری ریاضیات و زبان داشت. اولین بار به خاطر رشد مغزی زودهنگام نامش بر سر زبان‌ها افتاد و بعدها به خاطر تمرکز بر روی ذهنش به شهرت رسید اما در نهایت خود را از انظار عمومی دور کرد و از ریاضیات هم دلزده شد. از ریاضیات نیز عقب کشید و با چندین نام مستعار مطلب می‌نوشت.

از دیگر ویژه‌گی‌های او این است که می‌توانست در ۱۸ ماهه‌گی روزنامه نیویارک‌تایمز را بخواند و در ۸ ساله‌گی به ۸ زبان صحبت کند.

جالب این که بعدها خودش زبان دیگری را به وجود آورد که نامش را وندرگود (VENDERGOOD) گذاشت.

ناگفته نماند، ضریب هوشی انسان‌های نابغه بین ۱۵۵ تا ۲۰۰ است ولی سایدیس در این زمینه رکورد باهوش‌ترین‌های دنیا را شکسته است. برای نمونه بد نیست بدانید که ضریب هوشی گالیله را ۱۸۰ تخمین می‌زنند و ضریب هوشی بیل گیتس، بنیان‌گذار شرکت نرم‌افزاری مایکروسافت نیز ۱۶۰ است.

 

۶ گام به سوی داشتن ابروانی زیبا

ـ همیشه ابروها را به سوی بالا شانه کرده و مرتب کنید تا به طور طبیعی به شکلی قوس‌دار در بیایند.

ـ مراقب شکل ابرو باشید. ابروها باید از بالای مجرای اشکی شروع و در بالاترین نقطه پشت چشم تیز شده و در گوشه بیرونی چشم پایان یابند. بسیاری از خانم‌ها اشتباه کرده و موهای این قسمت از ابروها را بر می‌دارند ولی این کار باعث می‌شود که ابروها اریب شده و شما همیشه به نظر عصبانی و اخمو بیایید.

ـ پوست خود را آماده نمایید. یک توته پنبه را به تقویت‌کننده یا منقبض‌کننده پوست آغشته کرده و به روی ابروها بمالید.

ـ یک پنسیل را روی خط خارجی ابرو نگه داشته و ببینید در کجا نقطه اوج ابرو واقع می‌شود. از نقطه کمان ابرو تا انتهای آن، ابروی شما باید یا صاف و یا کمی قوس‌دار برداشته شود. البته این قسمت بسته‌گی به سلیقه خود شما دارد.

ـ موچین را با زاویه ۴۵ درجه نگه داشته و سپس موهای زیر خط ابروها را بردارید. ابروها را در جهت رشد موها بیرون بکشید. سعی کنید از فرم طبیعی ابروی خود تبعیت نمایید نه از تمایلات خود، زیرا ابروهای شما در فرم طبیعی زیباتر هستند.

ـ نواحی کم‌پشت ابرو که خالی به نظر می‌رسد را با یک پنسیل تیزشده ابرو پر کنید. پنسیل را خیلی کم‌رنگ و سطحی بر روی ابرو بکشید با حرکات سریع روی موهای ابرو حرکت دهید. پودر ابرو ظاهری طبیعی‌تر به ابروهای شما می‌دهد. با استفاده از بُرس ابرو، پودرهای روی ابرو را پاک کنید. اگر در کار برداشتن ابرو بی‌تجربه هستید از ژل‌های رنگی ابرو نیز می‌توانید استفاده کنید. روی ابروها را با این ژل با حرکات بالا و پایین بپوشانید. ژل‌های اضافی را از روی ابرو پاک کنید و به ابروها شکل دلخواه را بدهید و بگذارید تا خشک شوند.

■ نکته: رنگ ابرو از رنگ مو دو درجه روشن‌تر است. اگر موهای شما بلوند باشد، برعکس دو درجه تیره‌تر است.

 

کوتاه‌ترها

پالک ـ جنین / پالک سرشار از اسید فولیك (یكی از ویتامین‌های گروه بی) است که از نقایص عصبی جنین پیشگیری می‌كند و در سلامت جنین نقش دارد. پالک دارای تركیباتی است كه از آسیب رساندن به عروق خونی بدن جلوگیری می‌كند و موجب پایین آوردن احتمال بروز بیماری قلبی و عروقی می‌شود. اگر پالک با ماست خورده شود، مانع جذب مقداری از كلسیم ماست می‌شود.

تربوز / خوردن یک برش از تربوز می‌تواند هم شما را خنک هم با توجه به داشتن ویتامین‌های آ و سی می‌تواند از پوست شما به خوبی محافظت کند. این میوه باعث می‌شود تا جریان خون بر روی پوست شما بهبود یابد.

کیسه کردن / با کیسه کشیدن می‌خواهیم به زور طبقه سطحی پوست را که «لایه شاخی» نام دارد، از سطح پوست برداریم و خیلی‌ها وقتی به اصطلاح با کیسه چرک می‌کنند، تصور می‌کنند این چرک‌ها هستند که از پوست خارج شده‌اند؛ در حالی که این لایه‌ای از پوست است که شما به زور کنده‌اید. وجود لایه شاخی پوست که سطح آن را می‌پوشاند و لایه‌ای مرده از سلول‌های پوستی است، برای حفاظت لایه‌های زیرین پوست که زنده‌اند، لازم است.

انگور / فرق نمی‌کند کدام نوع از انگور را انتخاب کنید چرا که همه آن‌ها به یک میزان می‌توانند پوست را سالم نگه دارند. انگور با توجه با خاصیت آنتی اکسیدانی بسیار عالی که دارد، پوست را نرم و لطیف و همچنین زیبا می‌کند.

 

 


صفحه 8 ـ گوناگون

 

 

 



 

راه‌حلی جالب برای گرمایش جهانی:

تبدیل کاربن دای اکساید به الکول!

محققان موفق شده‌اند با مهندسی ژنتیک نوعی باکتری ساکن خاک آن را به منبع تولید ایزوبوتانول تبدیل کنند. آن‌ها تلاش می‌کنند با تغییرات ژنتیکی بیش‌تر باعث مصرف گاز کاربن دای اکساید به عنوان منبع کاربنی تولید این سوخت زیستی شوند.

محققان ام‌آی‌تی (موسسه فن‌آوری ماساچوست) موفق شده‌اند با مهندسی ژنتیک یکی از باکتری‌های موجود در خاک به نام رالستونیا اتروفا (Ralstonia eutropha) آن را به منبعی کوچک برای تولید ایزوبوتانول از کاربن تبدیل کنند. این الکول می‌تواند مستقیماً با بنزین ترکیب شده و مورد استفاده قرار بگیرد و حتی جایگزین آن شود.

این محققان تلاش می‌کنند نه‌تنها میزان تولید ایزوبوتانول را به حدی برسانند که باعث کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی شود، بلکه می‌خواهند با استفاده از کاربن دای اکساید به عنوان منبع کاربنی این باکتری از میزان گازهای گل‌خانه‌یی موجود در هوا بکاهند.

زمانی که منابع غذایی مورد نیاز رالستونیا اتروفا کمیاب شده و این باکتری با فقر غذایی مواجه می‌شود، با تولید پلیمری تمامی منابع کاربن موجود در محیط خود را ذخیره خواهد کرد.

به گزارش گیزمگ، محققان ام‌آی‌تی با استفاده از این خصوصیت رالستونیا اتروفا، حذف تعدادی از ژن‌های این باکتری و تغییر بیان ژن‌های دیگری که از باکتری‌های دیگر به این نمونه اضافه شدند، باعث شدند رالستونیا اتروفا به جای تولید پلیمر همیشه‌گی خود، ایزوبوتانول را برای ذخیره کاربن تولید کند.

تولید این ماده به دلیل این که نیازی به تصفیه ندارد و می‌تواند مستقیماً مورد استفاده قرار بگیرد، نسبت به دیگر سوخت‌های زیستی دیگر به‌صرفه‌تر است. از سوی دیگر در روش به کار گرفته شده توسط محققان ام‌آی‌تی باکتری‌ها می‌توانند ایزوبوتانول را در مایعی که محیط زنده‌گی آن‌ها را تشکیل می‌دهد تولید و رها کنند. این ماده می‌تواند به ساده‌گی فیلتر شده و بدون آسیب‌زدن به باکتری‌ها مورد استفاده قرار بگیرد. در روش‌های پیشین که توسط محققان دیگری معرفی شده‌اند، تولید سوخت زیستی مستلزم از بین بردن باکتری‌های متفاوتی است که آن را تولید کرده‌اند. در مرحله بعد باید این ماده که محصول جانبی فعالیت‌های باکتری‌ها بوده از اجساد آن‌ها جدا شود.

در حال حاضر تمامی میکروارگانیسم‌های مهندسی ژنتیک‌ شده از قند فروکتوز به عنوان منبع کاربن استفاده می‌کنند؛ اما محققان امیدوارند بتوانند با ایجاد تغییرات بیش‌تر آن‌ها را به استفاده از گاز کاربن دای اکساید که توسط کارخانه‌جات و صنایع تولید می‌شود، سوق دهند. از سوی دیگر آن‌ها معتقدند باکتری رالستونیا اتروفا اگر به خوبی مهندسی زیستی شود، می‌تواند تقریباً از هر منبع کاربنی که شامل پسماندهای زراعی یا شهری می‌شود، استفاده کند.

این تیم از محققان در حال حاضر روی افزایش بهره‌وری تولید ایزوبوتانول و صنعتی کردن آن کار می‌کنند. اگر این مرحله با موفقیت انجام شود از بیوریکتورهایی در مقیاس صنعتی برای تولید این سوخت زیستی استفاده خواهد شد و در طول زمان می‌توان مصرف گیاهانی مانند ذرت را که می‌توانند برای تامین غذای انسان و حیوانات به کار گرفته شوند، در تولید سوخت‌های زیستی کاهش داد. این گیاهان در حال حاضر بخشی از زمین‌ها و منابع کشاورزی باارزش جهان را به خود اختصاص داده‌اند.

البته محققان ام‌آی‌تی اولین گروهی نیستند که موفق به تولید زیستی ایزوبوتانول از منابع کاربنی شده‌اند، پیش از آن‌ها محققان یو‌سی‌ال‌ای در سال 2009 موفق شدند با دستکاری ژنتیکی ساکارومیسس الونگاتوس از محیط کشت این باکتری که گاز کاربن دای اکساید را به عنوان منبع کاربن استفاده می‌کرد، ایزوبوتانول استخراج کنند.

 

بازی‌های پارالمپیک افتتاح شد

مسابقات پارالمپیک لندن شام چهارشنبه توسط الیزابت دوم، ملکه انگلستان و استیون هاوکینگ، فزیکدان انگلیسی ‏رسماً گشایش یافت. فهیم رحیمی تنها نماینده افغانستان در این مسابقات است.‏

به گزارش دویچه وله، شانزدهمین دوره ‏مسابقات پارالمپیک از 29 اگست تا 9 سپتمبر در لندن برگزار می‌شود.‏ در مسابقات پارالمپیک بیش از 4300 هزار ورزشکار از 166 کشور در 20 رشته به رقابت می‌پردازند.

مراسم گشایش بازی‌های پارالمپیک نیز مانند المپیک پر از هیجان و احساس بود. به ویژه سخنرانی استیون هاوکینگ، دانشمند انگلیسی به هیجان این مراسم افزوده بود.

انگلیس دست کم از چهار سال پیش برای برگزاری موفقانه و جذاب بازی‌های المپیک و پارالمپیک 2012 سرمایه‌گذاری فراوانی کرده بود. اقتصاددانان می‌گویند، برگزاری مسابقات پی هم جهانی در انگلیس دگرگونی‌های زیادی را در اقتصاد به جا گذاشته است. هر چند آمار دقیقی نشر نشده است، ولی در جریان این مسابقات بی‌کاری در لندن به مراتب کاهش یافته است.

سازمان‌دهنده‌گان این مسابقات به تماشاگران قول داده‌اند که «بزرگ‌ترین و بهترین بازی‌های پارالمپیک» را در طول تاریخ ارایه خواهند داد.

افغانستان که در بازی‌های المپیک شش ورزشکار فرستاده بود، این بار تنها با یک ورزشکار در مسابقات شرکت می‌کند. قرار بود کبیر خوشبین عضو تیم ملی دوش معلولان و معیوبان و فهیم رحیمی وزنه‌‌بردار افغان، دو نماینده افغانستان در پارالمپیک لندن باشند، اما بنابر گزارش‌ها تنها فهیم رحیمی موفق شده است به این بازی‌ها راه یابد.

او 29 سال دارد و در بخش وزنه‌برداری به این مسابقات راه پیدا کرده است. او 13 سال داشت که پایش را در انفجار ماین کنار جاده از دست داد.

با توجه به شمار زیاد معلولین جنگی در افغانستان این سوال پیش می‌آید که چرا شمار بیش‌تری از ورزشکاران برای شرکت در این مسابقات به لندن فرستاده نشده اند. محمدظاهر اغبر، رییس کمیته ملی المپیک افغانستان در این باره گفت: «زنده‌گی معلولینی که در جریان جنگ‌ها صدمه دیده‌اند با تاسف در سطحی نیست که بتوانند به ورزش بپردازند. در حین زمان جامعه بین‌المللی با تمام ساز و برگش برای معلولین افغانستان هیچ خدماتی ارایه نداده است.»

محمدظاهر اغبر اظهار امیدواری کرد که در آینده بتواند شمار بیش‌تری از ورزشکاران معلول را به مسابقات بین‌المللی بفرستد.

هیو رابرتسون، وزیر ورزش انگلیس روز سه‌‌شنبه به خبرنگاران گفت: تا به حال 2.4 میلیون تکت این بازی‌ها به فروش رفته‌اند و تنها 100 هزار تکت باقی مانده است.

بازی‌های پارالمپیک مسابقات چندورزشی است که برای ورزشکاران دارای معلولیت برگزار می‌شود.

 

طالب امریکایی، خواستار نماز جماعت در زندان است

یک شهروند امریکایی که به اتهام عضویت در گروه طالبان در زندان به سر می‌برد از محکمه خواسته است تا آزادی ادای نماز جماعت را برای وی تامین کند.

به گزارش صدای امریکا، جان واکر لیند که در زمان حمله امریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ میلادی در شهر مزارشریف دستگیر شد، در امریکا به بیست سال زندان محکوم گردید. او این مدت را در یک زندان فدرال ایالت اندیانا سپری خواهد نمود.

واکر می‌خواهد قاضی را قانع سازد که تدابیر شدید امنیتی باعث شده است تا وی نتواند با دیگر مسلمانان یکجا نماز بخواند و باید این اجازه به وی داده شود. او به فرقه فقه حنبلی تعلق دارد که می‌گوید اگر امکان‌پذیر باشد، نماز در جماعت خوانده شود.

اما محلی که جان واکر نگه‌داری می‌شود فقط هفته‌ای یک بار اجازه نماز جماعت را به مسلمانان می‌دهد. البته در ماه رمضان این شرایط فرق می‌کند و روزهای دیگر زندانیان باید فرایض دینی خود را در سلول جداگانه خود ادا کنند، واکر ادعا می‌کند که این خلاف ارشادات قرآن است و او مجبور شده است تا بسیار نزدیک به بیت‌الخلا سر را به سجده بگذارد.

کن فالک یکی از رؤسای حقوقی اتحادیه آزادی‌های مدنی امریکایی‌ها در اندیانا، می‌گوید بخشی که واکر در آن می‌باشد محوطه آزاد است و محبوسین می‌توانند تمام روز با هم صحبت کنند و یا فعالیت‌های صلح‌آمیز داشته باشند یگانه چیزی که اجازه ندارند، ادای فرایض مذهبی در کنار هم است.

جو هاگسیت، مدعی‌العموم حکومت فدارل می‌گوید مقررات زندان‌ها معمولاً توسط مامورین زندان وضع می‌شود نه توسط مجرمین دهشت‌افگن و یا دیگر جنایت‌کاران خطرناکی که در آن زندان می‌باشند. هاگسیت می‌گوید واکر اجازه نماز خواندن در داخل سلول خود را در هر زمانی که بخواهد دارد، قوانین نافذه فقط میزان گردهم‌آیی زندانیان را تعیین می‌کند.

در بخشی که جان واکر در زندان به سر می‌برد ۴۳ زندانی نگه‌داری می‌شود که ۲۴ آن مسلمان است. این محبوسین با وسایل ثبت صدا و تصویر تمام وقت تحت نظارت قرار دارند و باید همواره به زبان انگلیسی صحبت کنند تا محافظین حرف‌های‌شان را درک کرده بتوانند. حکومت می‌گوید بدون این قیدگیری‌ها، محبوسین می‌توانند با ملاقات با بازدیدکننده‌گان، در خارج از زندان و یا داخل آن دسیسه‌چینی کنند.

 

بوت‌هایی که تلیفون موبایل زائران کربلا را چارچ می‌کند

بها حسناوی، یک مخترع عراقی، با الهام گرفتن از هزاران زائری که به شهر مقدس کربلا می‌روند، به فکر افتاد تا از آن برای تولید انرژی استفاده کند. او دستگاهی ساخت که در کف بوت جا می‌گیرد و می‌توان از آن برای چارچ کردن تلیفون موبایل استفاده کرد.

به گزارش یورونیوز بوتی که تلیفون موبایل را چارچ می‌کند، با راه رفتن شخص، تولید انرژی می‌کند. این دستگاه که در کف بوت جاسازی شده با اتصال لین تلیفون، باتری آن را پر می‌کند.

مخترع سی ساله این دستگاه ساده را با استفاده از ماشین اسباب‌بازی برقی اطفال خود و باتری تلیفون موبایل ساخت. او جنراتور مکانیکی را از اسباب‌بازی جدا و چارچ الکتریکی آن را اندازه‌گیری کرد. وقتی از میزان برق تولیدی راضی شد، جنراتور کوچک را داخل بوت قرار داد.

بها اکنون در جست‌وجوی کارخانه‌داری است تا بتواند آن را به تعداد زیاد تولید کند.

در کنار هم زنده‌گی کرده‌اند، پیروان این مذاهب بیش‌تر همدیگر را می‌پذیرند.

یک چهارم مصاحبه‌شونده‌گان «خود را نه سنی می‌دانند و نه شیعه، اما صرفاً مسلمان می‌خوانند». همچنین از هر ده فرد نه تن در جامعه دینی تولد و بزرگ شده اند.

در روسیه میزان گرویدن به اسلام به هفت درصد می‌رسد. بیش‌تر کسانی که به دین اسلام گرویده‌اند، در بستر اعتقادی الحادی به دنیا آمده‌اند.

بیل می‌گوید که گرویدن به اسلام نقش بزرگی در ترویج یا افزایش شمار مسلمان‌های جهان بازی نمی‌کند.

 

دهانه‌ای در ماه که به نام «عمر خیام» نام‌گذاری شده است

در لبه غربی ماه، دهانه‌ای برخوردی به قطر 70 کیلومتر قرار گرفته که به افتخار عمر خیام، ریاضیدان، منجم و شاعر مسلمان نام‌گذاری شده است و هر از گاهی می‎توان آن را به سختی مشاهده کرد.

به گزارش خبرآنلاین، این دهانه با موقعیت 58 درجه شمالی و 102.1 درجه غربی، عملاً در پشت ماه قرار گرفته و بعضی وقت‌ها به دلیل حرکت رخگرد ماه در لبه قمر زمین قرار می‎گیرد.

اندازه این دهانه و تعدد دهانه‌های کوچک‌تر روی آن از عمر چند میلیارد ساله این دهانه حکایت دارد. نام این دهانه در سال 1970 / 1349 توسط اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) به تصویب رسید.

 

ساخت انگشت مصنوعی دارای حس لامسه

در دانشگاه عالی سنت آنا ویاله در شهر پیزا، دانشمندان طرح پژوهش اروپایی در حال کار بر روی انگشت بیومیمتیک، یعنی طراحی با الهام از طبیعت، هستند.

به گزارش یورونیوز این انگشت به شکل مستقیم به سیستم اعصاب مرکزی مرتبط خواهد بود. اساس انگشت بیومیمتیک، ردیفی از حس‌گرهای فشاری است که از حساسیت و پویایی حس‌گرهای لامسه انسان تقلید می‌کنند.

داکتر لوچیا بکای، پژوهش‌گر دانشگاه عالی سنت آنا ویاله می‌گوید: «انگشت ما یک رشته گیرنده‌های لامسه‌ای دارد که ما را قادر به احساس محیط اطراف‌مان می‌کند. کار ما استفاده از فن‌آوری برای قرار دادن تعدادی حس‌گر لامسه‌ای در داخل انگشت مصنوعی است.»

ولی دانشمندان قبل از این که بتوانند حس‌گرهای بیومیمتیک را توسعه دهند، باید بر روی حس لامسه انسان مطالعه کنند.

دانشمندان در پیزا سعی در انتقال این دانش درباره شبکه عصبی به یک سیستم خودکار هستند تا اولین انگشت مصنوعی را بسازند. در حال حاضر، انگشت مصنوعی قادر به شناسایی نود درصد سطوح شده است. دانشمندان برای ساخت این دستگاه علوم مختلفی چون عصب‌شناسی، فن‌آوری نانو، رباتیک و هم‌چنین فن‌آوری زیستی را با هم ترکیب کردند.

 

خبر تصویری

یک معمار آلمانی این خانه متحرک را طراحی کرده که اگر چه شاید راه حل کاربردی برای خانه‌دار شدن نباشد اما شاید حداقل چند ساعتی خوابیدن در آن، رؤیای خانه‌دار شدن را از سر بپراند. ایده معمار برای طراحی این اتاقک یک متر مربعی، خانه‌ای بوده که بتوان در و پنجره آن را به هر سو باز کرد و در هر جا و با هر همسایه‌ای که دلخواه بود، همسایه شد! / ایسنا

 

پرنیان

تجارت

درآمد: هیچ گاه روی یک درآمد تکیه نکنید، برای ایجاد منبع دوم درآمد سرمایه‌گذاری نمایید.

خرج: اگر چیزهایی را بخرید که نیاز ندارید، به زودی مجبور خواهید شد چیزهایی را بفروشید که به آن‌ها نیاز دارید.

پس‌انداز: آن چه که بعد از خرج کردن می‌ماند را پس‌انداز نکنید، آن چه را که بعد از پس‌انداز کردن می‌ماند خرج کنید.

ریسک: هرگز عمق یک رودخانه را با هر دو پا آزمایش نکنید.

سرمایه‌گذاری: همه تخم‌مرغ‌ها را در یک سبد قرار ندهید.

انتظارات: صداقت هدیه بسیار ارزشمندی است، آن را از انسان‌های کم‌ارزش انتظار نداشته باشید.

 

فکاهی

به بهادرک میگن عدد 7 ضرب عدد 2 جمع 1 چند می‌شود؟ بهادرک اندکی فکر کرد و پس از آن جان به جان‌آفرین تسلیم نمود!

 

پیامک هفته

هیچ می‌دانی فرصتی که از آن بهره نمی‌گیری، آرزوی دیگران است؟!

(جک لندن)

 

کاریکلماتور

‫جامه‌ی عمل به تن آرزوهایم گریه‌ می‌کند

(مهدی فرج الهی)

 

آخرین خبرها

تعداد بازدید مطالب فعال

Content View Hits : 2250438

کارتون

Free template 'Feel Free' by [ Anch ] Gorsk.net Studio. Please, don't remove this hidden copyleft! | Edited By PersianIT.ir